Wet kinderopvang
Wet kinderopvang
(Wet van 9 juli 2004 tot regeling met betrekking
tot tegemoetkomingen in de kosten van
kinderopvang en waarborging van de kwaliteit
van kinderopvang)
Hoofdstuk 1. Algemene Bepalingen
Artikel 1
1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
a. Onze Minister: Onze Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid;
b. kinderopvang: het bedrijfsmatig of anders dan om niet verzorgen en
opvoeden van kinderen tot de eerste dag van de maand waarop het
voortgezet onderwijs voor die kinderen begint;
c. gastouderopvang: kinderopvang in een gezinssituatie door een ander
dan degene die als ouder op grond van artikel 5 aanspraak kan maken op
een tegemoetkoming of diens partner, bestaande in de gelijktijdige
opvang van ten hoogste vier kinderen in de woning waar de ouder of de
gastouder zijn hoofdverblijf heeft;
d. kindercentrum: een voorziening waar kinderopvang plaatsvindt,
anders dan gastouderopvang;
e. gastouderbureau: een organisatie die gastouderopvang tot stand
brengt en begeleidt;
f. gastouder: de natuurlijke persoon die gastouderopvang biedt;
g. beroepskracht: degene die werkzaam is bij een kindercentrum en is
belast met de verzorging en opvoeding van kinderen;
h. beroepskracht in opleiding: degene die de beroepsbegeleidende
leerweg volgt, bedoeld in de Wet educatie en beroepsonderwijs, en ten
behoeve van beroepspraktijkvorming is belast met de verzorging en
opvoeding van kinderen bij een kindercentrum;
i. ouder:
1°. een persoon die een huishouding voert waartoe het kind behoort,
op wie de kinderopvang betrekking heeft, welk kind in belangrijke mate
door hem wordt onderhouden in de zin van artikel 2 van de Uitvoeringsregeling
inkomstenbelasting 2001, en op hetzelfde adres als het kind staat
ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens,
dan wel
2°. een persoon die een huishouding voert waartoe het kind behoort,
op wie de kinderopvang betrekking heeft, waarvoor die persoon een
pleegvergoeding in het kader van de Wet op de jeugdhulpverlening
ontvangt;
j. tegemoetkoming: een tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang
door het Rijk, de gemeente of het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen;
k. tegemoetkomingsjaar: het kalenderjaar waarover aanspraak op een
tegemoetkoming van het Rijk, de gemeente of het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen bestaat;
l. toetsingsinkomen: het inkomen, bedoeld in artikel 8;
m. houder: degene die een kindercentrum of een gastouderbureau
exploiteert;
n. GGD: een gemeentelijke gezondheidsdienst als bedoeld in artikel 5,
eerste lid, van de Wet collectieve preventie volksgezondheid;
o. oudercommissie: de commissie, bedoeld in artikel 58;
p. Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen: het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen, genoemd in hoofdstuk 5 van de Wet
structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen;
q. sociaal-fiscaalnummer: het nummer, bedoeld in artikel 2, derde lid,
onder j, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen;
r. de inspecteur: de functionaris van de rijksbelastingdienst die als
zodanig door Onze Minister van Financiėn bij ministeriėle regeling is
aangewezen;
s. de ontvanger: de functionaris van de rijksbelastingdienst die als
zodanig door Onze Minister van Financiėn bij ministeriėle regeling is
aangewezen;
t. bestuurlijke boete: de bestuurlijke sanctie, inhoudende een onvoorwaardelijke
verplichting tot betaling van een geldsom, die is gericht op
bestraffing van de overtreder;
u. lidstaat: een Staat die lid is van de Europese Unie of een andere
Staat, niet zijnde een lidstaat van de Europese Unie, die partij is bij de
Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.
2. Tot kinderopvang worden niet gerekend:
a. het toezichthouden op schoolgaande kinderen dat zich beperkt tot
het toezicht tijdens de middagpauze;
b. verzorging en opvoeding in een peuterspeelzaal, waaronder wordt
verstaan: een voorziening waarin uitsluitend kinderen vanaf de leeftijd van
twee jaar tot het tijdstip waarop zij kunnen deelnemen aan het basisonderwijs,
verblijven in een speelgroep;
c. verzorging en opvoeding die plaatsvindt in het kader van de Wet op
de jeugdhulpverlening;
d. verzorging en opvoeding van kinderen, anders dan gastouderopvang,
die geschiedt op een plaats waar het kind zijn hoofdverblijf heeft.
3. De in het eerste lid, onderdeel i, opgenomen voorwaarde van
inschrijving in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
geldt niet gedurende de periode, waarin het kind tegelijkertijd tot twee
huishoudens behoort en op het adres van een van die huishoudens staat
ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens.
Voor de toepassing van de eerste volzin behoort een kind tegelijkertijd tot
twee huishoudens, indien het kind doorgaans drie dagen per week van
het ene huishouden deel uitmaakt en voor de overige tijd van het andere
huishouden.
Artikel 2
1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder partner:
a. degene die partner van de ouder is voor de toepassing van de Wet
inkomstenbelasting 2001;
b. degene die geen partner is van de ouder voor de toepassing van de
Wet inkomstenbelasting 2001, maar op grond van artikel 1.2 van die wet
samen met de ouder de keuze voor kwalificatie als partner kan maken.
2. Voor de toepassing van het eerste lid, onder b, wordt in afwijking van
artikel 1.2, derde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001, gekwalificeerd
als partner:
a. de bloed- of aanverwant in de eerste graad van de opgaande lijn van
de ouder, ook al heeft de ouder bij de aanvang van het
tegemoetkomingsjaar de leeftijd van 27 jaar nog niet bereikt;
b. de persoon die geen inwoner is van Nederland en niet kiest voor
behandeling als binnenlandse belastingplichtige.
3. Van het voeren van een gezamenlijke huishouding als bedoeld in
artikel 1.2, eerste lid, onder b, 1°, van de Wet inkomstenbelasting 2001 is
in ieder geval sprake, indien de ouder en een derde hun hoofdverblijf in
dezelfde woning hebben en
a. zij in een aan het tegemoetkomingsjaar voorafgaand jaar elkaars
partners waren,
b. uit hun relatie een kind is geboren of erkenning heeft plaatsgevonden
van een kind van de een door de ander, of
c. zij zich wederzijds verplicht hebben tot een bijdrage aan de
huishouding krachtens een geldend samenlevingscontract.
4. Indien op grond van het eerste lid, onder b, meer personen in
aanmerking komen om samen met de ouder de keuze voor kwalificatie als
partner te maken, wijst de ouder een van deze personen aan als partner
voor de toepassing van deze wet.
5. De aanwijzing, bedoeld in het vierde lid, wordt gedaan bij de
aanvraag tot verlening of vaststelling van de tegemoetkoming van het
Rijk.
Artikel 3
1. Voor de toepassing van deze wet en de daarop berustende
bepalingen wordt met de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
gelijkgesteld een daarmee naar aard en strekking overeenkomende
administratie buiten Nederland.
2. Bij ministeriėle regeling kunnen regels worden gesteld voor de
situatie dat een persoon niet in Nederland woont en niet is ingeschreven
in een naar aard en strekking met de gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens overeenkomende administratie buiten Nederland.
3. Bij ministeriėle regeling kunnen regels worden gesteld voor de
situaties dat een persoon niet kan worden ingeschreven in de gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens.
Artikel 4
Een minderjarige is bekwaam de rechtshandelingen te verrichten die
noodzakelijk zijn om toekenning van een tegemoetkoming op grond van
deze wet te verkrijgen. Hij is voorts bekwaam de rechtshandelingen te
verrichten die noodzakelijk zijn met betrekking tot de uitoefening,
onderscheidenlijk de nakoming van de voor hem uit de toekenning van
tegemoetkomingen voortvloeiende rechten en verplichtingen.
Hoofdstuk 2. Tegemoetkomingen in de kosten van kinderopvang
Paragraaf 1. Aanspraken op een tegemoetkoming
Artikel 5
1. Een ouder heeft aanspraak op een tegemoetkoming in de door hem
of zijn partner te betalen kosten van kinderopvang jegens het Rijk, jegens
de gemeente of jegens het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen,
indien het betreft kinderopvang in een geregistreerd
kindercentrum of gastouderopvang die plaatsvindt door tussenkomst van
een geregistreerd gastouderbureau.
2. Geen aanspraak op een tegemoetkoming als bedoeld in het eerste
lid, heeft een ouder die als vreemdeling niet rechtmatig verblijf houdt in
de zin van artikel 8, onder a tot en met e en l, van de Vreemdelingenwet
2000. In het geval de partner van een ouder een vreemdeling is als
bedoeld in de eerste volzin heeft een ouder eveneens geen aanspraak op
een tegemoetkoming als bedoeld in het eerste lid.
3. Het tweede lid is niet van toepassing ten aanzien van de ouder of de
partner die als vreemdeling, daartoe gerechtigd, in Nederland arbeid
verricht, dan wel heeft verricht of na rechtmatig verblijf te hebben
gehouden in de zin van artikel 8, onder a tot en met e en l, van de
Vreemdelingenwet 2000, rechtmatig in Nederland verblijf heeft als
bedoeld in artikel 8, onder g of h, van de Vreemdelingenwet 2000.
4. De partner van de ouder die voor een tegemoetkomingsjaar een
aanvraag doet als bedoeld in artikel 9 heeft voor de periode van partnerschap
met deze ouder in dat jaar geen aanspraak op een tegemoetkoming.
Paragraaf 2. Tegemoetkoming van het Rijk
Artikel 6
1. Een ouder heeft voor een tegemoetkomingsjaar aanspraak op een
tegemoetkoming van het Rijk, indien de ouder in dat jaar:
a. tegenwoordige arbeid verricht waaruit inkomen uit werk en woning
in de zin van de Wet inkomstenbelasting 2001 wordt genoten,
b. zonder enige vergoeding arbeid verricht in de onderneming van de
partner in de zin van artikel 3.78 van de Wet inkomstenbelasting 2001,
c. algemene bijstand of een uitkering ontvangt op grond van de Wet
werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers, de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte zelfstandigen of de Algemene
nabestaandenwet, en gebruik maakt van een voorziening, gericht op
arbeidsinschakeling als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, van de Wet
werk en bijstand, artikel 34, eerste lid, onder a, van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze
werknemers en artikel 34, eerste lid, onder a, van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte zelfstandigen, die
de noodzaak tot kinderopvang met zich brengt,
d. een uitkering ontvangt op grond van de Wet inkomensvoorziening
kunstenaars,
e. de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt, scholing of een
opleiding volgt en met toepassing van artikel 16 of artikel 18, eerste en
vierde lid, van de Wet werk en bijstand algemene bijstand ontvangt of kan
ontvangen,
f. als niet-uitkeringsgerechtigde werkzoekende is geregistreerd bij de
Centrale organisatie werk en inkomen, genoemd in hoofdstuk 4 van de
Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, en gebruik maakt
van een voorziening gericht op arbeidsinschakeling als bedoeld in artikel
7, eerste lid, onder a, van de Wet werk en bijstand,
g. nieuwkomer is als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder a, van de Wet
inburgering nieuwkomers, en een inburgeringsprogramma als bedoeld in
artikel 6, eerste lid, van die wet volgt,
h. recht heeft op of een uitkering ontvangt op grond van hoofdstuk IIA
of IIB van de Werkloosheidswet, en blijkens de bijlage of het plan, bedoeld
in artikel 29, derde lid, van die wet, deelneemt aan een traject gericht op
het vergroten van de mogelijkheden tot inschakeling in het arbeidsproces,
i. arbeidsgehandicapte als bedoeld in de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten is, ten behoeve van wie het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen werkzaamheden, gericht op de bevordering
van de inschakeling in het arbeidsproces als bedoeld in artikel 10, derde
lid, van die wet laat verrichten of aan wie, blijkens het plan, bedoeld in
artikel 13, eerste lid, van die wet, een voorziening als bedoeld in artikel 22,
eerste tot en met vierde lid, van die wet is toegekend, of die werkzaamheden
op een proefplaats verricht als bedoeld in artikel 23, eerste lid,
onder a, van die wet,
j. is ingeschreven bij een school of instelling als bedoeld in
paragraaf 2.2 of 2.4 van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdragen en
schoolkosten dan wel als bedoeld in de artikelen 2.8 tot en met 2.11 van
de Wet studiefinanciering 2000,
k. behoort tot een bij algemene maatregel van bestuur aangewezen
categorie personen met een lichamelijke, zintuiglijke, verstandelijke of
psychische beperking en voor wie bij besluit als bedoeld in artikel 23 is
vastgesteld dat een of meer van deze beperkingen kinderopvang
noodzakelijk maken, of
l. een kind heeft ten aanzien van wie, bij besluit als bedoeld in artikel
23, is vastgesteld dat kinderopvang in het belang van een goede en
gezonde ontwikkeling van dat kind noodzakelijk is.
2. Een ouder die niet in Nederland woont, heeft slechts aanspraak op
een tegemoetkoming als hij in een lidstaat woont en, daartoe gerechtigd,
in Nederland arbeid verricht dan wel als hij een uitkering ontvangt als
bedoeld in het eerste lid, onderdeel c, d, e, h of i.
3. Een ouder met een partner heeft slechts aanspraak, indien ook de
partner een persoon is als bedoeld in het eerste lid. Een ouder met een
partner die niet in Nederland woont, heeft slechts aanspraak op een
tegemoetkoming, indien de partner in een lidstaat woont en, daartoe
gerechtigd, in Nederland arbeid verricht dan wel als hij een uitkering
ontvangt als bedoeld in het eerste lid, onderdeel c, d, e, h of i.
4. In het geval de partner een bloed- of aanverwant is van de ouder in
de rechte lijn of in de tweede graad van de zijlijn, dan heeft de ouder
aanspraak als ware hij zonder partner.
5. Voor de toepassing van deze wet wordt met inkomen uit werk en
woning als bedoeld in het eerste lid, onder a, gelijkgesteld, een daarmee
overeenkomend inkomen dat in het buitenland is belast, dan wel is
vrijgesteld van belasting op grond van bepalingen van internationaal
recht.
6. Bij algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld over de
gevallen waarin of de omstandigheden waaronder kinderopvang voor een
kind als bedoeld in het eerste lid, onderdeel l, voor een goede en gezonde
ontwikkeling van het kind noodzakelijk is.
Artikel 7
1. De hoogte van de tegemoetkoming van het Rijk is afhankelijk van:
a. het toetsingsinkomen van de ouder en, indien hij een partner heeft,
dat van zijn partner, en
b. de kosten van kinderopvang per kind die worden bepaald door:
1°. het aantal uren kinderopvang per kind in het tegemoetkomingsjaar,
2°. de voor die kinderopvang te betalen prijs, met inachtneming van het
bedrag, bedoeld in het vierde lid, en
3°. de soort kinderopvang.
2. De hoogte van de tegemoetkoming van het Rijk is voorts mede
afhankelijk van:
a. de bijdragen in de kosten van kinderopvang die de ouder en diens
partner per kind kunnen ontvangen in het kader van het al dan niet als
werknemer verrichten van tegenwoordige arbeid als bedoeld in artikel 6,
eerste lid, onder a of b, met dien verstande dat die bijdragen slechts in
aanmerking worden genomen, voor zover het totaal ervan een derde deel
van de kosten van kinderopvang, bedoeld in het eerste lid, niet te boven
gaat, of
b. de bijdragen in de kosten van kinderopvang die de ouder zonder
partner per kind kan ontvangen in het kader van het al dan niet als
werknemer verrichten van tegenwoordige arbeid als bedoeld in artikel 6,
eerste lid, onder a of b, met dien verstande dat die bijdragen slechts in
aanmerking wordt genomen, voor zover het totaal ervan een zesde deel
van de kosten van kinderopvang, bedoeld in het eerste lid, niet te boven
gaat.
3. Een ouder en, indien hij een partner heeft, diens partner met een
toetsingsinkomen boven een bij algemene maatregel van bestuur
bepaalde inkomensgrens hebben geen aanspraak op een tegemoetkoming
als bedoeld in het tweede lid.
4. De tegemoetkoming van het Rijk bedraagt per kind voor een ouder
met een partner ten hoogste twee derde deel van de kosten van kinderopvang,
bedoeld in het eerste lid. De uurprijs die bij de hoogte van de
tegemoetkoming, bedoeld in de eerste volzin, in aanmerking wordt
genomen gaat een bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen
bedrag niet te boven. Dat bedrag kan per soort kinderopvang verschillend
worden vastgesteld en kan voor kinderopvang die plaatsvindt in landen
die geen deel uitmaken van de Europese Unie dan wel geen partij zijn bij
de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte lager
worden vastgesteld.
5. Voor een ouder zonder partner bedraagt de hoogte van de tegemoetkoming
van het Rijk per kind ten hoogste vijf zesde deel van de kosten van
kinderopvang, bedoeld in het eerste lid. Het vierde lid, tweede en derde
volzin, is van overeenkomstige toepassing.
6. De bedragen, bedoeld in het derde, vierde en vijfde lid, en de mate
waarin het toetsingsinkomen van de ouder en, indien hij een partner
heeft, dat van zijn partner een rol speelt bij de hoogte van de tegemoetkoming,
worden per 1 januari van ieder kalenderjaar bij regeling van Onze
Minister herzien aan de hand van een bij algemene maatregel van bestuur
aan te wijzen index ter zake van lonen of prijzen.
7. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere
regels gesteld omtrent de hoogte en de berekeningswijze van de
tegemoetkoming van het Rijk, waarbij tevens tabellen worden vastgesteld,
waaruit de relatie tussen de kosten van kinderopvang en de tegemoetkoming
van het Rijk kan worden afgelezen.
Artikel 8
1. Het toetsingsinkomen is:
a. indien over het tegemoetkomingsjaar een aanslag inkomstenbelasting
is vastgesteld: het verzamelinkomen, bedoeld in artikel 2.18 van de
Wet inkomstenbelasting 2001, zoals dat in die aanslag is opgenomen;
b. indien over het tegemoetkomingsjaar geen aanslag inkomstenbelasting
is vastgesteld: het belastbare loon, bedoeld in artikel 9 van de Wet
op de loonbelasting 1964, zoals dat blijkt uit de jaaropgaaf, bedoeld in
artikel 2, eerste lid, onder f, van de Uitvoeringsregeling loonbelasting
2001.
2. Ingeval er inkomen is dat niet of niet volledig in een verzamelinkomen
of belastbaar loon als bedoeld in het eerste lid is begrepen,
bepaalt de inspecteur, in afwijking van dat lid, gelijktijdig met de
vaststelling van de tegemoetkoming van het Rijk het toetsingsinkomen,
als ware dat inkomen aan de Nederlandse inkomstenbelasting of
loonbelasting onderworpen.
Artikel 9
1. De inspecteur verleent de tegemoetkoming van het Rijk en stelt deze
vast.
2. De aanvraag van een tegemoetkoming van het Rijk wordt door de
ouder ingediend bij de inspecteur.
3. Indien de ouder een partner heeft, wordt de aanvraag mede
ondertekend door die partner.
4. De ouder doet bij de aanvraag zo mogelijk opgave van zijn sociaalfiscaalnummer
en dat van zijn partner en van het kind waarop de
tegemoetkoming betrekking heeft.
Artikel 10
1. Een aanvraag tot verlening van de tegemoetkoming van het Rijk over
een tegemoetkomingsjaar wordt gedaan vóór 1 december van dat
tegemoetkomingsjaar.
2. Indien een beschikking tot verlening van een tegemoetkoming wordt
gegeven, wordt tevens een beschikking tot voorschotverlening gegeven.
Artikel 11
1. Een aanvraag tot vaststelling van de tegemoetkoming van het Rijk
over een tegemoetkomingsjaar wordt gedaan vóór 1 april van het jaar
volgend op dat tegemoetkomingsjaar.
2. Indien vóór de in het eerste lid genoemde datum de ouder of diens
partner uitgenodigd is om over het tegemoetkomingsjaar aangifte
inkomstenbelasting te doen, wordt, in afwijking van het eerste lid, de
aanvraag tot vaststelling gedaan uiterlijk op de dag waarop die aangifte
moet zijn ingediend. Zijn zowel de ouder als zijn partner uitgenodigd om
aangifte inkomstenbelasting te doen, dan wordt de aanvraag tot
vaststelling gedaan uiterlijk op de dag waarop de laatste aangifte moet
zijn ingediend.
3. Indien de bij de aanvraag tot vaststelling verstrekte gegevens het
vermoeden rechtvaardigen dat de uitbetaalde voorschotten de vast te
stellen tegemoetkoming te boven zullen gaan, worden bij beschikking van
de inspecteur de voorschotten teruggevorderd voor zover dit het geval is.
4. Indien de bij de aanvraag tot vaststelling verstrekte gegevens het
vermoeden rechtvaardigen dat de vast te stellen tegemoetkoming de
uitbetaalde voorschotten te boven zal gaan, wordt bij beschikking van de
inspecteur het meerdere als voorschot toegekend en in een keer uitbetaald.
Artikel 12
Indien een aanvraag tot vaststelling van de tegemoetkoming niet is
voorafgegaan door een aanvraag tot verlening, kan voorafgaand aan de
vaststelling een beschikking omtrent verlening worden gegeven.
Artikel 13
1. De inspecteur beslist op de aanvraag tot vaststelling van de
tegemoetkoming van het Rijk:
a. indien voor zowel de ouder als diens partner een aanslag inkomstenbelasting
wordt vastgesteld: binnen acht weken na de dag van dagtekening
van het laatste aanslagbiljet inkomstenbelasting over het
tegemoetkomingsjaar;
b. indien noch voor de ouder noch voor diens partner een aanslag
inkomstenbelasting wordt vastgesteld: vóór 1 december van het jaar
volgend op het tegemoetkomingsjaar;
c. in andere gevallen dan bedoeld onder a en b: vóór 1 december van
het jaar volgend op het tegemoetkomingsjaar, of binnen acht weken na de
dag van de dagtekening van het aanslagbiljet inkomstenbelasting over het
tegemoetkomingsjaar, indien de laatste dag van die periode van acht
weken is gelegen na die datum.
2. Indien een beschikking als bedoeld in het eerste lid niet binnen de in
dat lid genoemde termijn van acht weken kan worden gegeven, kan de
inspecteur deze termijn met een door hem te bepalen redelijke termijn
verlengen. De inspecteur stelt de ouder daarvan in kennis.
Artikel 14
1. Over de op grond van de vaststelling van de tegemoetkoming van
het Rijk uit te betalen bedragen onderscheidenlijk terug te betalen
voorschotten wordt rente vergoed onderscheidenlijk geheven.
2. De rente wordt enkelvoudig berekend over het tijdvak dat aanvangt
op 1 januari van het jaar volgend op het tegemoetkomingsjaar en eindigt
op de dag van de dagtekening van de beschikking tot vaststelling van de
tegemoetkoming.
3. Het percentage van de rente is gelijk aan het percentage, bedoeld in
artikel 30f, vijfde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen.
Artikel 15
1. Indien na een eerste of nadere vaststelling van het verzamelinkomen,
bedoeld in artikel 2.18 van de Wet inkomstenbelasting 2001, het
belastbare loon, bedoeld in artikel 9 van de Wet op de loonbelasting 1964
of het inkomen als bedoeld in artikel 8, tweede lid, blijkt dat de tegemoetkoming
van het Rijk tot een te laag of te hoog bedrag is vastgesteld,
wijzigt de inspecteur die tegemoetkoming met inachtneming van die
vaststelling.
2. De beschikking tot wijziging van de tegemoetkoming, bedoeld in het
eerste lid, geschiedt binnen acht weken na het tijdstip waarop de
beschikking of uitspraak strekkende tot de eerste of nadere vaststelling
van het in het eerste lid bedoelde verzamelinkomen of inkomen onherroepelijk
is geworden dan wel de herziene jaaropgaaf bij de inspecteur
bekend is geworden.
3. Indien de beschikking tot wijziging van de tegemoetkoming niet
binnen de in het tweede lid genoemde termijn kan worden gegeven, kan
de inspecteur deze termijn met een door hem te bepalen redelijke termijn
verlengen. De inspecteur stelt de ouder daarvan in kennis.
Artikel 16
In afwijking van artikel 6:8 van de Algemene wet bestuursrecht vangt de
termijn voor het instellen van bezwaar tegen een ingevolge deze wet
genomen beschikking van de inspecteur aan met ingang van de dag na
die van dagtekening van de beschikking, tenzij de dag van dagtekening
gelegen is vóór de dag van de bekendmaking.
Artikel 17
In afwijking van artikel 6:8 van de Algemene wet bestuursrecht vangt de
termijn voor het instellen van beroep tegen een uitspraak van de
inspecteur aan met ingang van de dag na die van dagtekening van het
besluit waarbij de beslissing op het bezwaar is genomen, tenzij de dag
van dagtekening is gelegen vóór de dag van de bekendmaking.
Artikel 18
Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels
gesteld omtrent de verlening, de voorschotverlening en de vaststelling
van de tegemoetkoming.
Artikel 19
De inspecteur en de ontvanger maken zo mogelijk van het sociaalfiscaalnummer
gebruik met betrekking tot uitvoering van deze wet.
Artikel 20
1. De ouder verstrekt desgevraagd aan de inspecteur alle gegevens en
inlichtingen van hem en zijn partner die voor de aanspraak op en de
hoogte van de tegemoetkoming van belang zijn.
2. De inlichtingen en gegevens, bedoeld in het eerste lid, worden
verstrekt binnen een door de inspecteur te stellen redelijke termijn.
Artikel 21
1. De inspecteur van de rijksbelastingdienst die bevoegd is voor de
heffing van de inkomstenbelasting of loonbelasting van de ouder of diens
partner, verstrekt uit eigen beweging aan de inspecteur alle gegevens en
inlichtingen die nodig zijn voor de verlening of de vaststelling van de
tegemoetkoming van het Rijk, zo mogelijk voorzien van het sociaalfiscaalnummer
van degene op wie de gegevens en inlichtingen betrekking
hebben.
2. De houder, het college van burgemeester en wethouders, het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, alsmede degene die een
ouder of zijn partner in het kader van het verrichten van tegenwoordige
arbeid een beloning verstrekt, verstrekken desgevraagd, zo mogelijk
onder vermelding van de desbetreffende sociaal-fiscale nummers,
kosteloos, aan de inspecteur alle gegevens en inlichtingen nodig voor de
vaststelling van de tegemoetkoming van het Rijk.
3. De gegevens en inlichtingen, bedoeld in het tweede lid, worden
verstrekt binnen een bij het verzoek daartoe, door de inspecteur te stellen
redelijke termijn.
Paragraaf 3. Tegemoetkoning van de gemeente
Artikel 22
1. Een ouder heeft in een tegemoetkomingsjaar aanspraak op een
tegemoetkoming van de gemeente:
a. voor zover de ouder in dat jaar een persoon is als bedoeld in artikel
6, eerste lid, onder c tot en met f, voor wie het college van burgemeester
en wethouders op grond van artikel 7, eerste lid, aanhef en onder a, of
derde lid, tweede volzin, van de Wet werk en bijstand, de artikelen 12
of 14, eerste lid, van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten of
artikel 72, tweede lid, van de Werkloosheidswet, verantwoordelijk is voor
het ondersteunen bij arbeidsinschakeling of voor zover de ouder in dat
jaar een persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder g, j, k of l;
b. voor zover de ouder en zijn partner in dat jaar personen zijn als
bedoeld onder a;
c. voor zover het gevallen betreft, waarin ofwel de ouder ofwel zijn
partner in dat jaar een persoon is als bedoeld onder a en de ander een
persoon als bedoeld in artikel 29, eerste lid, onder a;
d. voor zover het gevallen betreft, waarin ofwel de ouder ofwel zijn
partner in dat jaar een persoon is als bedoeld onder a en de ander een
persoon als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder a.
2. Aanspraak op een tegemoetkoming van de gemeente heeft eveneens
een ouder, voor zover de ouder in een tegemoetkomingsjaar een persoon
is als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder a, en algemene bijstand
ontvangt op grond van de Wet werk en bijstand of voor zover de ouder en
zijn partner in dat jaar personen zijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid,
onder a, en algemene bijstand ontvangen op grond van de Wet werk en
bijstand.
3. De aanspraak bestaat jegens de gemeente waar de ouder zijn
woonplaats heeft als bedoeld in de artikelen 10, eerste lid, en 11 van Boek
1 van het Burgerlijk Wetboek.
4. Een persoon als bedoeld in het eerste lid, onder a, heeft slechts
aanspraak op een tegemoetkoming, indien hij geen partner heeft.
5. Artikel 6, vierde lid, is van overeenkomstige toepassing.
Artikel 23
1. Het college van burgemeester en wethouders stelt op aanvraag van
de ouder vast of hij of zijn partner dan wel het kind van de ouder een
geļndiceerde persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onderdeel k of
l, en in welke mate uit dien hoofde, voor zover andere voorzieningen geen
passender oplossing kunnen bieden, kinderopvang in de zin van deze wet
noodzakelijk is.
2. Een aanvraag als bedoeld in het eerste lid wordt ingediend bij het
college van burgemeester en wethouders van de gemeente waar de ouder
zijn woonplaats heeft als bedoeld in de artikelen 10, eerste lid, en 11 van
Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek.
3. Alvorens te besluiten, wint het college van burgemeester en
wethouders ten behoeve van de vaststelling van de noodzakelijkheid van
kinderopvang als bedoeld in het eerste lid advies in van een onafhankelijke
organisatie die beschikt over adequate deskundigheid.
4. Het besluit van het college van burgemeester en wethouders
vermeldt de geldigheidsduur van de indicatie.
5. Het college van burgemeester en wethouders kan periodiek
herindicatie verrichten van personen als bedoeld in het eerste lid. De
herindicatie vindt plaats overeenkomstig het derde lid.
6. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen:
a. nadere regels worden gesteld met betrekking tot de krachtens dit
artikel aan de gemeente opgedragen taken en de wijze van uitoefening
daarvan;
b. organisaties als bedoeld in het derde lid worden aangewezen,
waarbij tevens regels kunnen worden gesteld omtrent de door die
organisaties te hanteren werkwijze.
Artikel 24
1. De tegemoetkoming van de gemeente bedraagt:
a. voor een ouder als bedoeld in artikel 22, eerste lid, onder b,
voorzover de ouder een persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid,
onder c, e of f, een derde deel van de kosten van kinderopvang, verhoogd
met een bij regeling van Onze Minister zodanig vast te stellen bedrag, dat
het totaal aan tegemoetkomingen van het Rijk en de gemeente niet meer
bedraagt dan de kosten van kinderopvang, bedoeld in artikel 7, eerste lid;
b. voor een ouder als bedoeld in 22, eerste lid, onder b, voorzover de
ouder een persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid, d, g, j, k of l, een
derde deel van de kosten van kinderopvang, bedoeld in artikel 7, eerste
lid.
2. De tegemoetkoming van de gemeente bedraagt:
a. voor een ouder als bedoeld in artikel 22, eerste lid, onder a, c of d,
voorzover de ouder een persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid,
onder c, e of f, een zesde deel van de kosten van kinderopvang, verhoogd
met een bij regeling van Onze Minister zodanig vast te stellen bedrag, dat
het totaal aan tegemoetkomingen van het Rijk en de gemeente niet meer
bedraagt dan kosten van kinderopvang, bedoeld in artikel 7, eerste lid;
b. voor een ouder als bedoeld in artikel 22, eerste lid, a, c of d,
voorzover de ouder een persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid,
onder d, g, j, k of l, een zesde deel van de kosten van kinderopvang,
bedoeld in artikel 7, eerste lid.
3. De tegemoetkoming van de gemeente bedraagt voor een ouder of
zijn partner als bedoeld in artikel 22, tweede lid, een bij regeling van Onze
Minister zodanig vast te stellen bedrag, dat het totaal aan tegemoetkomingen
van het Rijk en de gemeente niet meer bedraagt dan de kosten
van kinderopvang, bedoeld in artikel 7, eerste lid.
4. Bij regeling van Onze Minister kunnen regels worden gesteld ter
voorkoming van samenloop van tegemoetkomingen ingevolge dit artikel,
voorzover de ouder en zijn partner personen zijn als bedoeld in het eerste
lid, onder a, onderscheidenlijk met tegemoetkomingen ingevolge artikel
30, voorzover het gevallen betreft, waarin, ofwel de ouder ofwel zijn
partner een persoon is als bedoeld in het tweede lid, onder a, en de ander
een persoon is als bedoeld in artikel 30, tweede lid.
Artikel 25
De gemeenteraad stelt bij verordening regels vast omtrent de tegemoetkoming
van de gemeente. Deze regels hebben betrekking op de verlening,
de voorschotverlening en de vaststelling van de tegemoetkoming.
Artikel 26
1. De tegemoetkoming wordt door de ouder aangevraagd bij het
college van burgemeester en wethouders.
2. De ouder doet bij de aanvraag zo mogelijk opgave van zijn sociaalfiscaalnummer
en dat van zijn partner en van het kind waarop de
tegemoetkoming betrekking heeft.
3. Indien de ouder een partner heeft, wordt de aanvraag mede
ondertekend door die partner.
Artikel 27
Het college van burgemeester en wethouders maakt zo mogelijk van het
sociaal-fiscaalnummer gebruik bij de uitvoering van deze wet.
Artikel 28
1. De ouder verstrekt desgevraagd aan het college van burgemeester
en wethouders alle gegevens en inlichtingen van hem en zijn partner die
voor de aanspraak op en de hoogte van de tegemoetkoming van de
gemeente van belang zijn.
2. De inlichtingen en gegevens, bedoeld in het eerste lid, worden
verstrekt binnen een door het college van burgemeester en wethouders te
stellen redelijke termijn.
3. Inlichtingen en gegevens die kunnen leiden tot de vaststelling van
een lagere tegemoetkoming worden, onmiddellijk na het bekend worden
daarvan, door de ouder schriftelijk verstrekt aan het college van burgemeester
en wethouders.
4. De houder verstrekt desgevraagd aan het college van burgemeester
en wethouders alle gegevens en inlichtingen die voor de aanspraak van
een ouder op de tegemoetkoming van de gemeente van belang zijn.
Paragraaf 4. Tegemoetkoning van het uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
Artikel 29
1. Een ouder heeft in een tegemoetkomingsjaar aanspraak op een
tegemoetkoming van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen:
a. voor zover de ouder in dat jaar een persoon is als bedoeld in artikel
6, eerste lid, onder h of i, tenzij het college van burgemeester en
wethouders op grond van artikel 72, tweede lid, van de Werkloosheidswet,
artikel 14, eerste lid, van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten
of op grond van artikel 7, derde lid, tweede volzin, van de Wet werk en
bijstand verantwoordelijk is voor het ondersteunen van die ouder bij
arbeidsinschakeling;
b. voor zover de ouder en zijn partner in dat jaar een persoon is als
bedoeld onder a;
c. voor zover het gevallen betreft, waarin ofwel de ouder ofwel zijn
partner in dat jaar een persoon is als bedoeld onder a en de ander een
persoon als bedoeld in artikel 22, eerste lid, onder a;
d. voor zover het gevallen betreft, waarin ofwel de ouder ofwel zijn
partner in dat jaar een persoon is als bedoeld onder a en de ander een
persoon als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder a.
2. Een persoon als bedoeld in het eerste lid onder a heeft slechts
aanspraak op een tegemoetkoming indien hij geen partner heeft.
3. Artikel 6, vierde lid, is van overeenkomstige toepassing.
Artikel 30
1. De tegemoetkoming van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
bedraagt voor een ouder als bedoeld in artikel 29, eerste
lid, onder b, voorzover de ouder een persoon is als bedoeld in artikel 6,
eerste lid, onder h of i, een derde deel van de kosten van kinderopvang,
verhoogd met een bij regeling van Onze Minister zodanig vast te stellen
bedrag, dat het totaal aan tegemoetkomingen van het Rijk en het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen niet meer bedraagt dan de
kosten van kinderopvang, bedoeld in artikel 7, eerste lid.
2. De tegemoetkoming van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
bedraagt voor de overige ouders, bedoeld in artikel 29,
eerste lid, voorzover de ouder een persoon is als bedoeld in artikel 6,
eerste lid, onder h of i, een zesde deel van de kosten van kinderopvang,
verhoogd met een bij regeling van Onze Minister zodanig vast te stellen
bedrag, dat het totaal aan tegemoetkomingen van het Rijk en het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen niet meer bedraagt dan de
kosten van kinderopvang, bedoeld in artikel 7, eerste lid.
3. Bij regeling van Onze Minister kunnen regels worden gesteld ter
voorkoming van samenloop van tegemoetkomingen ingevolge dit artikel,
voorzover de ouder en zijn partner personen zijn als bedoeld in het eerste
lid, onderscheidenlijk met tegemoetkomingen ingevolge artikel 24,
voorzover het gevallen betreft, waarin, ofwel de ouder ofwel zijn partner
een persoon is als bedoeld in het tweede lid en de ander een persoon is
als bedoeld in artikel 24, tweede lid, onder a.
Artikel 31
1. De tegemoetkoming wordt door de ouder aangevraagd bij het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.
2. De ouder doet bij de aanvraag zo mogelijk opgave van zijn sociaalfiscaalnummer
en dat van zijn partner en van het kind waarop de
tegemoetkoming betrekking heeft.
3. Indien de ouder een partner heeft, wordt de aanvraag mede
ondertekend door die partner.
Artikel 32
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen maakt zo mogelijk
van het sociaal-fiscaalnummer gebruik bij de uitvoering van deze wet.
Artikel 33
1. De ouder verstrekt desgevraagd aan het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen alle gegevens en inlichtingen van hem en zijn
partner die voor de aanspraak op en de hoogte van de tegemoetkoming
van het Uitvoeringsinstituut van belang zijn.
2. De inlichtingen en gegevens, bedoeld in het eerste lid, worden
verstrekt binnen een door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
te stellen redelijke termijn.
3. Inlichtingen en gegevens die kunnen leiden tot de vaststelling van
een lagere tegemoetkoming worden, onmiddellijk na het bekend worden
daarvan, door de ouder schriftelijk verstrekt aan het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen.
4. De houder verstrekt desgevraagd aan het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen alle gegevens en inlichtingen die voor de
aanspraak van een ouder op de tegemoetkoming van het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen van belang zijn.
Artikel 34
Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld
omtrent de verlening, de voorschotverlening en de vaststelling van de
tegemoetkoming.
Paragraaf 5. Voortzetting aanspraak tegemoetkomingen
Artikel 35
1. Het college van burgemeester en wethouders kan besluiten dat een
ouder, die een persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder c tot en
met f, voor wie het college van burgemeester en wethouders op grond
van artikel 7, eerste lid, aanhef en onder a, of derde lid, tweede volzin, van
de Wet werk en bijstand, de artikelen 12 of 14, eerste lid, van de Wet op de
(re)integratie arbeidsgehandicapten of artikel 72, tweede lid, van de
Werkloosheidswet, verantwoordelijk is voor het ondersteunen bij
arbeidsinschakeling, na beėindiging van de aanspraak op grond van
artikel 22, in aansluiting daarop aanspraak heeft op een tegemoetkoming
jegens de gemeente. Artikel 24 is van toepassing.
2. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kan besluiten dat
een ouder, die een persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder h of
i, tenzij het college van burgemeester en wethouders op grond van artikel
72, tweede lid, van de Werkloosheidswet, artikel 14, vierde lid, van de Wet
op de (re)integratie arbeidsgehandicapten of op grond van artikel 7, eerste
lid, aanhef en onder a, van de Wet werk en bijstand verantwoordelijk is
voor het ondersteunen bij arbeidsinschakeling, na beėindiging van de
aanspraak op grond van artikel 29, in aansluiting daarop aanspraak heeft
op een tegemoetkoming jegens het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.
Artikel 30 is van toepassing.
3. Een besluit als bedoeld in het eerste of tweede lid wordt slechts
genomen met betrekking tot een ouder of diens partner, niet zijnde een
bloed- of aanverwant in de rechte lijn of in de tweede graad van de zijlijn
van de ouder, die naar het oordeel van het college van burgemeesters en
wethouders onderscheidenlijk het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen,
naar vermogen tracht arbeid in dienstbetrekking te
verkrijgen. In een zodanig geval heeft de ouder eveneens aanspraak op
een tegemoetkoming van het Rijk, voor zover hij niet reeds een aanspraak
heeft op grond van artikel 6.
4. Bij regeling van Onze Minister worden regels gesteld omtrent de
maximale duur van aanspraken, verleend op grond van het eerste of
tweede lid.
Paragraaf 6. Invordering
Artikel 36
1. Bedragen door een ouder of diens partner in het kader van deze wet
verschuldigd aan het Rijk worden ingevorderd door de ontvanger.
2. Een bedrag verschuldigd aan het Rijk is invorderbaar twee maanden
na de dagtekening van de beschikking, bedoeld in artikel 11, derde lid, en
de beschikking tot vaststelling van de tegemoetkoming.
3. In afwijking van het tweede lid is een bedrag verschuldigd aan het
Rijk, dat voortvloeit uit een beschikking waarbij de vaststelling van de
tegemoetkoming wordt gewijzigd, invorderbaar één maand na dagtekening
van de beschikking.
4. De invordering geschiedt met overeenkomstige toepassing van de
artikelen 7, 17, 19, 24 25, 28 en 29 van de Invorderingswet 1990.
5. De kosten van invordering worden berekend op de voet van de
Kostenwet invordering rijksbelastingen.
Artikel 37
1. Naast de bevoegdheden die de ontvanger ter zake van invorderingen
heeft ingevolge deze wet, beschikt hij ook over de bevoegdheden die een
schuldeiser heeft op grond van enige andere wettelijke bepaling.
2. Als de ouder of diens partner in gebreke blijft een door hem
verschuldigd bedrag te voldoen binnen de termijn, bedoeld in artikel 36,
tweede lid, zendt de ontvanger hem een aanmaning om binnen tien
dagen na de dagtekening van de aanmaning, het verschuldigde bedrag te
voldoen.
3. Als de ouder of diens partner ook na aanmaning in gebreke blijft, kan
de invordering van het verschuldigde bedrag, vermeerderd met de kosten
van aanmaning en invordering, zonder rechterlijke tussenkomst
geschieden bij dwangbevel.
4. De betekening en tenuitvoerlegging van het dwangbevel geschieden
door de belastingdeurwaarder, bedoeld in artikel 2, eerste lid, onder j, van
de Invorderingswet 1990 met toepassing van de artikelen 13 en 14 van die
wet.
Artikel 38
1. Bedragen door een ouder of diens partner in het kader van deze wet
verschuldigd aan de gemeente worden ingevorderd door het college van
burgemeester en wethouders. Een bedrag is invorderbaar vanaf een
maand na de dag van dagtekening van de beschikking waarbij de
vordering is ontstaan.
2. De artikelen 58 tot en met 60 van de Wet werk en bijstand zijn van
overeenkomstige toepassing.
Artikel 39
Op de invordering van bedragen door een ouder of diens partner in het
kader van deze wet verschuldigd aan het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen zijn de artikelen 35 en 35a van de Wet op de
(re)integratie arbeidsgehandicapten van overeenkomstige toepassing.
Paragraaf 7. Overige bepalingen
Artikel 40
De tegemoetkomingen van het Rijk, de gemeente of het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen blijven buiten beschouwing bij de
verlening van andere op het inkomen of vermogen afgestemde publiekrechtelijke
uitkeringen en verstrekkingen.
Artikel 41
1. De tegemoetkomingen van het Rijk, de gemeente of het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen, zijn niet vatbaar voor vervreemding,
verpanding, belening of beslag, waaronder begrepen beslag ingevolge
faillissement of toepassing van de schuldsaneringsregeling natuurlijke
personen, tenzij het betreft de inning van:
a. vorderingen van houders of gastouders ter zake van verleende
kinderopvang;
b. vorderingen van het Rijk, de gemeente of het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen, voortvloeiend uit deze wet.
2. Elk beding dat strijdt met het eerste lid, is nietig.
Artikel 42
Bij regeling van Onze Minister van Financiėn kunnen nadere regels
worden gesteld omtrent door het college van burgemeester en
wethouders of het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen te
verstrekken inlichtingen en gegevens die van belang zijn voor de
aanspraak op en de hoogte van de tegemoetkoming van het Rijk.
Artikel 43
Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld ter
voorkoming of beperking van samenloop van tegemoetkomingen
ingevolge dit hoofdstuk met naar aard en strekking daarmee overeenkomende
tegemoetkomingen op grond van wetgeving van een andere
mogendheid.
Artikel 44
De ouder en zijn partner, niet zijnde een bloed- of aanverwant in de
rechte lijn of in de tweede graad van de zijlijn van de ouder, zijn ten
aanzien van schulden voortvloeiend uit deze wet, hoofdelijk aansprakelijk.
Hoofdstuk 3. Kwaliteit
Paragraaf 1. Melding en registratie
Artikel 45
1. Degene die voornemens is een kindercentrum of gastouderbureau in
exploitatie te nemen doet daarvan melding aan het college van burgemeester
en wethouders van de gemeente van vestiging. Een kindercentrum
of een gastouderbureau wordt niet in exploitatie genomen,
voordat de termijn, bedoeld in artikel 62, is verstreken of indien uit het
onderzoek, bedoeld in dat artikel, eerder is gebleken dat de exploitatie
redelijkerwijs zal plaatsvinden in overeenstemming met het bepaalde bij
of krachtens de paragrafen 2 en 3 van dit hoofdstuk, vanaf dat moment.
2. Bij regeling van Onze Minister wordt bepaald welke gegevens bij die
melding worden verstrekt en op welke wijze deze worden verstrekt.
Artikel 46
1. Het college van burgemeester en wethouders houdt een register bij
van gemelde kindercentra en gastouderbureaus. In het register worden na
een melding onverwijld de gegevens opgenomen die ingevolge artikel 45,
tweede lid, zijn verstrekt.
2. Het college van burgemeester en wethouders deelt de houder
schriftelijk mee dat opneming van het kindercentrum onderscheidenlijk
het gastouderbureau in het register heeft plaatsgevonden.
3. Het college van burgemeester en wethouders maakt de opneming in
het register bekend in een lokaal verspreid dag-, nieuws- of huis-aanhuisblad.
4. Bij regeling van Onze Minister kunnen regels worden gesteld omtrent
de in het register op te nemen gegevens, de vastlegging van gegevens in
het register, de verwijdering van gegevens uit het register, de wijze
waarop verbetering van onjuistheden in het register plaatsvindt en de
verstrekking van gegevens.
5. Het register ligt ter gemeentesecretarie kosteloos voor een ieder ter
inzage.
Artikel 47
1. De houder doet van wijzigingen in de gegevens die bij de melding
zijn verstrekt, onverwijld mededeling aan het college van burgemeester
en wethouders.
2. Het college van burgemeester en wethouders deelt de houder
schriftelijk mee dat de wijziging in het register, bedoeld in artikel 46,
eerste lid, is aangetekend.
Artikel 48
1. Onze Minister kan een buiten Nederland gevestigd kindercentrum of
gastouderbureau met een geregistreerd kindercentrum of geregistreerd
gastouderbureau gelijkstellen, door opneming ervan in een door hem bij
te houden centraal register.
2. Indien een ouder voornemens is, gebruik te maken van een kindercentrum
of gastouderopvang door tussenkomst van een gastouderbureau
buiten Nederland, doet hij bij Onze Minister een aanvraag om opneming
van dat centrum of bureau in het centrale register. Een kindercentrum of
gastouderbureau wordt slechts in dat register opgenomen, indien
aannemelijk is gemaakt dat de kwaliteit ervan naar aard en naar strekking
overeenkomt met de op grond van deze wet gestelde regels.
3. Onze Minister deelt de houder en de aanvrager schriftelijk mee dat
opneming van het kindercentrum onderscheidenlijk het gastouderbureau
in het centrale register heeft plaatsgevonden.
4. Onze Minister maakt de opneming in en verwijdering uit het centrale
register bekend in de Staatscourant.
5. Bij regeling van Onze Minister kunnen regels worden gesteld omtrent
het centrale register en de wijze waarop verbetering van onjuistheden in
dat register plaatsvindt.
6. De houder doet van wijzigingen in de gegevens die ten behoeve van
de opneming in het centrale register zijn verstrekt, onverwijld mededeling
aan Onze Minister.
7. Onze Minister deelt de houder schriftelijk mee dat de wijzigingen in
het centrale register zijn aangetekend.
8. De houder van een kindercentrum of gastouderbureau als bedoeld in
het eerste lid draagt er zorg voor dat de kwaliteit van het centrum of het
bureau naar aard en naar strekking overeenkomt met de op grond van
deze wet gestelde regels. De artikelen 45 tot en met 47 en 49 tot en met 60
en de hoofdstukken 4 en 5 zijn niet van toepassing op een kindercentrum
of een gastouderbureau als bedoeld in het eerste lid.
9. Bij regeling van Onze Minister kunnen regels worden gesteld
omtrent:
a. de wijze waarop aannemelijk wordt gemaakt dat een kindercentrum
of gastouderbureau als bedoeld in het eerste lid voldoet aan het tweede
lid;
b. het toezicht op de naleving van het achtste lid;
c. het verstrekken van gegevens en inlichtingen door de ouder en de
houder alsmede de wijze waarop deze gegevens en inlichtingen worden
verstrekt ten behoeve van dat toezicht.
10. Indien blijkt dat de kwaliteit van het kindercentrum of gastouderbureau
niet langer naar aard en strekking overeenkomt met de op grond
van deze wet gestelde regels of dat de houder niet voldoet aan enige
verplichting die op grond van deze wet op hem rust wordt het kindercentrum
of gastouderbureau uit het register verwijderd.
Paragraaf 2. Eisen
Artikel 49
1. Een houder van een kindercentrum biedt verantwoorde kinderopvang
aan waaronder wordt verstaan opvang die bijdraagt aan een
goede en gezonde ontwikkeling van het kind in een veilige en gezonde
omgeving.
2. Een houder van een gastouderbureau draagt zorg voor een verantwoorde
uitvoering van de werkzaamheden van het bureau, waaronder
wordt verstaan het tot stand brengen en begeleiden van gastouderopvang
die bijdraagt aan een goede en gezonde ontwikkeling van het kind in een
veilige en gezonde omgeving.
Artikel 50
1. De houder van een kindercentrum organiseert de kinderopvang op
zodanige wijze, voorziet het kindercentrum zowel kwalitatief, als kwantitatief
zodanig van personeel en materieel, draagt zorg voor een zodanige
verantwoordelijkheidstoedeling, en voert een zodanig pedagogisch beleid
dat een en ander leidt of redelijkerwijs moet leiden tot verantwoorde
kinderopvang. Ter uitvoering van de eerste volzin besteedt de houder in
ieder geval aantoonbaar aandacht aan het aantal beroepskrachten in
relatie tot het aantal kinderen per leeftijdscategorie, de groepsgrootte, de
opleidingseisen van de beroepskrachten en de voorwaarden waaronder
en de mate waarin beroepskrachten in opleiding kunnen worden belast
met de verzorging en opvang van kinderen.
2. Personen werkzaam bij een kindercentrum zijn in het bezit van een
verklaring omtrent het gedrag, afgegeven volgens de Wet justitiėle
gegevens.
3. De verklaring, bedoeld in het tweede lid, wordt aan de houder
overgelegd, voordat een persoon als bedoeld in het tweede lid zijn
werkzaamheden aanvangt. De verklaring is op het moment dat zij wordt
overgelegd, niet ouder dan twee maanden.
4. Indien de houder of de toezichthouder redelijkerwijs mag vermoeden
dat een persoon als bedoeld in het tweede lid niet langer voldoet aan de
eisen voor het afgeven van een verklaring omtrent het gedrag, verlangt de
houder dat die persoon opnieuw een verklaring omtrent het gedrag
overlegt die niet ouder is dan twee maanden. De desbetreffende persoon
legt de verklaring over binnen een door de houder vast te stellen termijn.
Artikel 51
De houder voert een beleid dat ertoe leidt dat de veiligheid en de
gezondheid van de op te vangen kinderen in elk door hem geėxploiteerd
kindercentrum zoveel mogelijk is gewaarborgd. De houder legt, voor
zover hierin niet wordt voorzien bij of krachtens andere wet- en regelgeving,
in een risico-inventarisatie schriftelijk vast welke risicos de
opvang van kinderen met zich brengt.
Artikel 52
Kinderopvang geschiedt op basis van een schriftelijke overeenkomst
tussen de houder en de ouder.
Artikel 53
Bij regeling van Onze Minister kunnen ten behoeve van een goede
uitvoering van deze wet regels worden gesteld met betrekking tot de
administratie van gegevens bij kindercentra.
Artikel 54
De houder informeert de ouders wier kinderen in het kindercentrum
worden opgevangen over het te voeren beleid als bedoeld in deze
paragraaf.
Artikel 55
1. Bij kinderopvang in een kindercentrum wordt de Nederlandse taal als
voertaal gebruikt. Daar waar naast de Nederlandse taal, de Friese taal of
een streektaal in levend gebruik is, kan de Friese taal of de streektaal
mede als voertaal worden gebruikt.
2. In afwijking van het eerste lid kan mede een andere taal als voertaal
worden gebezigd, indien de herkomst van de kinderen in specifieke
omstandigheden daartoe noodzaakt, overeenkomstig een door de houder
vastgestelde gedragscode.
Artikel 56
1. De houder van een gastouderbureau organiseert zijn werkzaamheden
op zodanige wijze, voorziet het bureau zowel kwalitatief als
kwantitatief zodanig van personeel en materieel, draagt zorg voor een
zodanige verantwoordelijkheidstoedeling en voert een zodanig beleid, dat
een en ander leidt of redelijkerwijs moet leiden tot verantwoorde
uitvoering van de werkzaamheden.
2. De artikelen 52, 53 en 54 zijn van overeenkomstige toepassing op de
houder van een gastouderbureau.
3. Op personen werkzaam bij een gastouderbureau en op gastouders is
artikel 50, tweede, derde en vierde lid, van overeenkomstige toepassing.
Artikel 57
Indien de kinderopvang in een kindercentrum geschiedt uitsluitend en
onbezoldigd door ten minste een van de ouders van de in die voorziening
opgevangen kinderen worden voor de toepassing van artikel 50, eerste
lid, ouders gelijkgesteld met personeel en beroepskrachten.
Paragraaf 3. Oudercommissie
Artikel 58
1. Een houder van een kindercentrum of een gastouderbureau stelt
voor elk door hem geėxploiteerd kindercentrum of gastouderbureau een
oudercommissie in die tot taak heeft hem te adviseren over de aangelegenheden,
genoemd in artikel 60.
2. De leden van de oudercommissie worden gekozen uit en door
degenen wier kinderen in het kindercentrum of door tussenkomst van het
gastouderbureau worden opgevangen.
3. Personen werkzaam bij een kindercentrum onderscheidenlijk
gastouderbureau zijn geen lid van de oudercommissie van dat kindercentrum
of gastouderbureau.
4. De oudercommissie bepaalt haar eigen werkwijze.
Artikel 59
1. De houder stelt binnen zes maanden na de melding, bedoeld in
artikel 45, eerste lid, voor de oudercommissie een reglement vast.
2. Het reglement bevat in ieder geval regels omtrent:
a. het aantal leden van de oudercommissie;
b. de wijze waarop de leden van de oudercommissie worden gekozen;
c. de zittingsduur van de leden van de oudercommissie.
3. Het reglement bevat geen regels omtrent de werkwijze van de
oudercommissie.
4. De oudercommissie beslist bij meerderheid van stemmen.
5. Wijziging van het reglement behoeft instemming van de oudercommissie.
Artikel 60
1. De houder stelt de oudercommissie in ieder geval in de gelegenheid
advies uit te brengen over elk voorgenomen besluit met betrekking tot:
a. de wijze waarop uitvoering wordt gegeven aan artikel 50 dan wel aan
artikel 56;
b. voedingsaangelegenheden van algemene aard en het algemene
beleid op het gebied van opvoeding, veiligheid of gezondheid;
c. openingstijden;
d. het beleid met betrekking tot spel- en ontwikkelingsactiviteiten ten
behoeve van de kinderen;
e. de vaststelling of wijziging van een regeling inzake de behandeling
van klachten en het aanwijzen van personen die belast worden met de
behandeling van klachten;
f. wijziging van de prijs van kinderopvang.
2. Van een advies als bedoeld in het eerste lid kan de houder slechts
afwijken indien hij schriftelijk en gemotiveerd aangeeft dat het belang van
de kinderopvang zich tegen het advies verzet.
3. De oudercommissie is bevoegd de houder ook ongevraagd te
adviseren over de onderwerpen, genoemd in het eerste lid.
4. De houder verstrekt de oudercommissie tijdig en desgevraagd
schriftelijk alle informatie die deze voor de vervulling van zijn taak
redelijkerwijs nodig heeft.
Hoofdstuk 4. Handhaving
Paragraaf 1. Toezicht op de naleving
Artikel 61
1. Het college van burgemeester en wethouders ziet toe op de naleving
van de bij of krachtens hoofdstuk 3 gestelde regels, onderscheidenlijk de
krachtens artikel 65 gegeven aanwijzingen en bevelen en de krachtens
artikel 66, eerste lid, gegeven bevelen tot sluiting dan wel de krachtens
artikel 66, tweede lid, uitgevaardigde verboden. Het college van burgemeester
en wethouders wijst ambtenaren van de GGD aan als toezichthouder.
2. Van een aanwijzing als toezichthouder wordt mededeling gedaan in
een lokaal verspreid dag-, nieuws- of huis-aan-huisblad.
3. Voor zover een kindercentrum of een gastouderbureau in een woning
is gevestigd, zijn de toezichthouders ter uitvoering van de taken, bedoeld
in het eerste lid, bevoegd zonder toestemming van de bewoners in die
woning binnen te treden.
Artikel 62
1. De toezichthouder onderzoekt na een melding als bedoeld in artikel
45, eerste lid, binnen een bij regeling van Onze Minister te stellen termijn
of de exploitatie redelijkerwijs zal plaatsvinden in overeenstemming met
het bepaalde bij of krachtens hoofdstuk 3, paragrafen 2 en 3.
2. Onverminderd het eerste lid onderzoekt de toezichthouder jaarlijks of
de exploitatie van elk kindercentrum of gastouderbureau plaatsvindt in
overeenstemming met de bij of krachtens hoofdstuk 3, paragrafen 2 en 3,
gestelde regels, behoudens bijzondere omstandigheden.
3. Naast het onderzoek, bedoeld in het eerste en tweede lid, kan de
toezichthouder incidenteel onderzoek verrichten naar de naleving door
een houder van de bij of krachtens hoofdstuk 3, paragrafen 2 en 3,
gestelde regels. Artikel 63 is van overeenkomstige toepassing, tenzij de
aard of omvang van het onderzoek zich tegen openbare rapportage
verzetten.
Artikel 63
1. De toezichthouder legt zijn oordeel naar aanleiding van een
onderzoek bij een kindercentrum of een gastouderbureau vast in een
inspectierapport.
2. Indien de toezichthouder oordeelt dat door de houder de bij of
krachtens hoofdstuk 3, paragrafen 2 en 3, gegeven voorschriften niet zijn
of zullen worden nageleefd, vermeldt hij dat in het rapport.
3. Alvorens het rapport vast te stellen, stelt de toezichthouder de
houder in de gelegenheid van het ontwerprapport kennis te nemen en
daarover zijn zienswijze kenbaar te maken. De toezichthouder vermeldt de
zienswijze van de houder in een bijlage bij het rapport.
4. De toezichthouder zendt het inspectierapport onverwijld aan de
houder, die een afschrift daarvan zo spoedig mogelijk ter inzage legt op
een voor ouders en personeel toegankelijke plaats.
5. De toezichthouder maakt het inspectierapport uiterlijk drie weken na
de vaststelling daarvan openbaar.
Artikel 64
1. Onze Minister kan beleidsregels stellen omtrent de door de toezichthouder
te hanteren werkwijze voor een onderzoek als bedoeld in deze
paragraaf.
2. De bekendmaking van de beleidsregels geschiedt door plaatsing in
de Staatscourant.
Paragraaf 2. Gemeentelijk ingrijpen
Artikel 65
1. Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente
waarin zich een kindercentrum of een gastouderbureau bevindt dat de bij
of krachtens hoofdstuk 3, paragrafen 2 en 3, gegeven voorschriften niet of
in onvoldoende mate naleeft, kan de houder een schriftelijke aanwijzing
geven.
2. In een aanwijzing als bedoeld in het eerste lid geeft het college van
burgemeester en wethouders met redenen omkleed aan op welke punten
de in het eerste lid bedoelde voorschriften niet of in onvoldoende mate
worden nageleefd, alsmede de in verband daarmee te nemen maatregelen.
3. Indien de toezichthouder oordeelt dat de kwaliteit van de kinderopvang
bij een kindercentrum zodanig tekortschiet, dat het nemen van
maatregelen redelijkerwijs geen uitstel kan lijden, kan de toezichthouder
een schriftelijk bevel geven. Het bevel heeft een geldigheidsduur van
zeven dagen, welke door het college van burgemeester en wethouders
kan worden verlengd.
4. De houder neemt de maatregelen binnen de bij de aanwijzing
onderscheidenlijk het bevel gestelde termijn.
Artikel 66
1. Het college van burgemeester en wethouders kan de houder
verbieden de exploitatie van een kindercentrum of gastouderbureau voort
te zetten, zolang hij een bevel of aanwijzing niet opvolgt en het toepassen
van bestuursdwang niet mogelijk is.
2. Indien uit een onderzoek als bedoeld in artikel 62 blijkt dat het
kindercentrum of het gastouderbureau naar verwachting niet dan wel niet
langer aan de bij of krachtens hoofdstuk 3, paragraaf 2, gegeven
voorschriften zal voldoen, kan het college van burgemeester en
wethouders zolang die situatie zich voordoet, de houder verbieden dat
kindercentrum in exploitatie te nemen.
Artikel 67
1. Het college van burgemeester en wethouders stelt jaarlijks op een
door Onze Minister te bepalen tijdstip een verslag vast van alle werkzaamheden
die hij en de toezichthouders in het kader van dit hoofdstuk in het
voorafgaande kalenderjaar hebben verricht. Het college zendt het verslag
aan de gemeenteraad en een afschrift daarvan aan Onze Minister.
2. Bij regeling van Onze Minister kunnen nadere regels worden gesteld
omtrent de in het verslag op te nemen gegevens.
Paragraaf 3. Rijkstoezicht op gemeentelijk toezicht en ingrijpen
Artikel 68
1. Onze Minister houdt toezicht op:
a. de rechtmatigheid van de uitvoering van de bij of krachtens dit
hoofdstuk en hoofdstuk 6 gestelde regels door het college van burgemeester
en wethouders;
b. de doeltreffendheid van de uitvoering van de bij of krachtens dit
hoofdstuk en hoofdstuk 6 gestelde regels door het college van burgemeester
en wethouders.
2. Het toezicht, bedoeld in het eerste lid, wordt onder gezag van Onze
Minister uitgeoefend door de Inspectie Werk en Inkomen, genoemd in
hoofdstuk 7 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en
inkomen, onder leiding van het hoofd van die inspectie. De artikelen 37,
38, 42 en 44 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen
zijn van overeenkomstige toepassing.
3. Onze Minister kan, indien hij met betrekking tot de rechtmatige
uitvoering de bij of krachtens dit hoofdstuk en hoofdstuk 6 gestelde regels
ernstige tekortkomingen constateert, aan het college van burgemeester en
wethouders, nadat het gedurende acht weken in de gelegenheid is gesteld
zijn zienswijze naar voren te brengen, een aanwijzing geven. Hij treedt
daarbij niet in de besluitvorming inzake individuele gevallen. In een
aanwijzing wordt een termijn opgenomen waarbinnen het college van
burgemeester en wethouders de uitvoering in overeenstemming heeft
gebracht met de aanwijzing.
Artikel 69
1. Het college van burgemeester en wethouders en de gemeenteraad
verstrekken desgevraagd binnen een door Onze Minister te stellen termijn
alle gegevens en inlichtingen die hij voor het toezicht nodig heeft.
2. Bij regeling van Onze Minister kunnen regels worden gesteld met
betrekking tot de wijze waarop het college van burgemeester en
wethouders de in het eerste lid bedoelde gegevens en inlichtingen
verzamelen en verstrekken.
3. De gegevens en inlichtingen, bedoeld in het eerste lid, worden
kosteloos verstrekt.
Artikel 70
Onze Minister stelt jaarlijks een verslag vast van de werkzaamheden die
hij in het kader van dit hoofdstuk in het voorafgaande kalenderjaar heeft
verricht. Hij zendt afschrift van het verslag aan de Tweede Kamer der
Staten-Generaal.
Hoofdstuk 5. Opsporing en sancties
Paragraaf 1. Opsporing
Artikel 71
1. Met de opsporing van de feiten omschreven in de artikelen 225 tot en
met 227b, 447c en 447d van het Wetboek van Strafrecht, voor zover het
feit voor de toepassing van deze wet van belang is, zijn, onverminderd
artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering, belast de ambtenaren,
aangewezen bij besluit van Onze Minister van Financiėn, Onze Minister en
Onze Minister van Justitie. Deze ambtenaren zijn tevens belast met de
opsporing van feiten, strafbaar gesteld in de artikelen 179 tot en met 182
en 184 van het Wetboek van Strafrecht, voor zover deze feiten betrekking
hebben op een bevel, vordering of handeling, gedaan of ondernomen
door henzelf.
2. Van een besluit als bedoeld in het eerste lid wordt mededeling
gedaan door plaatsing in de Staatscourant.
Paragraaf 2. Bestuurlijke boeten
Artikel 72
1. Het college van burgemeester en wethouders kan:
a. de houder die een verplichting als bedoeld bij of krachtens hoofdstuk
3, een aanwijzing onderscheidenlijk een bevel als bedoeld in artikel 65 of
artikel 5:20 van de Algemene wet bestuursrecht niet nakomt dan wel
handelt in strijd met een verbod krachtens artikel 66, een bestuurlijke
boete opleggen van ten hoogste 45 000;
b. de houder die een verplichting als bedoeld in artikel 28, vierde lid,
niet nakomt een bestuurlijke boete opleggen van ten hoogste 5000;
c. de ouder die een verplichting als bedoeld in artikel 28, eerste tot en
met derde lid, niet nakomt een bestuurlijke boete opleggen van ten
hoogste 2269.
2. De hoogte van de bestuurlijke boete wordt afgestemd op de ernst
van de overtreding, de mate waarin de overtreding de natuurlijke persoon
of rechtspersoon verweten kan worden en de omstandigheden waarin die
persoon verkeert. Van het opleggen van een bestuurlijke boete wordt in
elk geval afgezien, indien elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt.
3. In afwijking van het eerste lid kan de overtreding van de houder niet
met een bestuurlijke boete worden afgedaan, indien de overtreding
opzettelijk of roekeloos geschiedt en een direct gevaar voor de
gezondheid of de veiligheid van personen tot gevolg heeft.
4. Het bedrag, bedoeld in het eerste lid, komt toe aan de gemeente.
Artikel 73
1. Het college van burgemeester en wethouders legt geen bestuurlijke
boete op, indien de overtreder is overleden.
2. Bij overlijden van de overtreder vervalt een opgelegde bestuurlijke
boete voor zover de geldsom nog niet is betaald.
Artikel 74
Het college van burgemeester en wethouders legt geen bestuurlijke
boete op, indien aan de overtreder wegens dezelfde gedraging reeds
eerder een bestuurlijke boete is opgelegd, dan wel een kennisgeving als
bedoeld in artikel 80, tweede lid, is gedaan.
Artikel 75
1. Het college van burgemeester en wethouders legt geen bestuurlijke
boete op, indien tegen de overtreder wegens dezelfde gedraging:
a. een strafvervolging is ingesteld en het onderzoek ter terechtzitting is
begonnen, of
b. het recht tot strafvordering is vervallen ingevolge artikel 74 of 74c
van het Wetboek van Strafrecht.
2. Indien de gedraging tevens een strafbaar feit is, wordt zij aan het
openbaar ministerie voorgelegd, tenzij met het openbaar ministerie is
overeengekomen, dat daarvan kan worden afgezien.
3. Voor een gedraging die aan het openbaar ministerie moet worden
voorgelegd, legt het college van burgemeester en wethouders slechts een
bestuurlijke boete op indien:
a. het openbaar ministerie heeft medegedeeld van strafvervolging
tegen de overtreder af te zien of,
b. sedert het voorleggen van de gedraging dertien weken zijn
verstreken en geen reactie van het openbaar ministerie is ontvangen.
Artikel 76
1. De bevoegdheid tot het opleggen van een bestuurlijke boete vervalt
vijf jaren, nadat de overtreding heeft plaatsgevonden.
2. Indien tegen de bestuurlijke boete bezwaar wordt gemaakt of beroep
wordt ingesteld, wordt de vervaltermijn opgeschort tot onherroepelijk op
het bezwaar of beroep is beslist.
Artikel 77
1. Het college van burgemeester en wethouders en de voor de
overtreding bevoegde toezichthouder kunnen van de overtreding een
rapport opmaken.
2. Het rapport is gedagtekend en vermeldt:
a. de naam van de overtreder;
b. de overtreding alsmede het overtreden voorschrift;
c. zo nodig een aanduiding van de plaats waar en het tijdstip waarop de
overtreding is geconstateerd;
d. de feiten en omstandigheden op grond waarvan is vastgesteld dat
een overtreding is begaan;
e. de verklaring van degene, bedoeld in artikel 78, indien afgelegd.
3. Een afschrift van het rapport wordt uiterlijk bij de bekendmaking van
de beschikking tot oplegging van de bestuurlijke boete aan de overtreder
toegezonden of uitgereikt.
4. Indien van de overtreding een proces-verbaal als bedoeld in artikel
152 van het Wetboek van Strafvordering, is opgemaakt, treedt dit voor de
toepassing van deze paragraaf in de plaats van het rapport.
5. Aan degene die van de overtreding een rapport heeft opgemaakt,
wordt geen mandaat verleend tot het opleggen van de bestuurlijke boete.
Artikel 78
Degene die aan een handeling van het college van burgemeester en
wethouders of van een ingevolge artikel 61 aangewezen ambtenaar
redelijkerwijs de gevolgtrekking kan verbinden dat aan hem een bestuurlijke
boete zal worden opgelegd, is niet verplicht ten behoeve van deze
oplegging inlichtingen over de overtreding te verstrekken. De overtreder
wordt hierop gewezen alvorens hem mondeling wordt gevraagd
inlichtingen te verstrekken.
Artikel 79
1. Het college van burgemeester en wethouders stelt de overtreder
desgevraagd in de gelegenheid kennis te nemen van de gegevens waarop
het opleggen van de bestuurlijke boete, dan wel het voornemen daartoe
berust en daarvan afschriften te vervaardigen.
2. Indien blijkt dat de verdediging van de overtreder dit redelijkerwijs
vergt, draagt het college van burgemeester en wethouders er zoveel
mogelijk zorg voor dat deze gegevens aan de overtreder worden
medegedeeld in een voor hem begrijpelijke taal.
Artikel 80
1. Indien het college van burgemeester en wethouders voornemens is
een boete op te leggen, geeft hij de overtreder daarvan kennis onder de
vermelding van de gronden waarop het voornemen berust en overlegging
van het rapport.
2. In afwijking van afdeling 4.1.2 van de Algemene wet bestuursrecht
stelt het college van burgemeester en wethouders de overtreder in de
gelegenheid om naar keuze schriftelijk of mondeling zijn zienswijze naar
voren te brengen voordat de boete wordt opgelegd. Het college van
burgemeester en wethouders zorgt voor bijstand door een tolk, indien
blijkt dat de verdediging van de overtreder dit redelijkerwijs vergt.
3. Het college van burgemeester en wethouders kan toepassing van het
tweede lid achterwege laten voor zover de persoon reeds eerder in de
gelegenheid is gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen en zich
sindsdien geen nieuwe feiten of omstandigheden hebben voorgedaan.
4. Indien het college van burgemeester en wethouders, nadat de
overtreder zijn zienswijze naar voren heeft gebracht, beslist dat voor de
overtreding geen bestuurlijke boete zal worden opgelegd, of de
overtreding alsnog aan het openbaar ministerie zal worden voorgelegd,
wordt dit schriftelijk aan de overtreder medegedeeld.
Artikel 81
1. Het college van burgemeester en wethouders beslist omtrent het
opleggen van de bestuurlijke boete binnen dertien weken na de dagtekening
van het rapport.
2. De beslistermijn wordt opgeschort met ingang van de dag waarop de
gedraging aan het openbaar ministerie is voorgelegd, tot de dag waarop
het bestuursorgaan bevoegd wordt een bestuurlijke boete op te leggen.
Artikel 82
1. Het college van burgemeester en wethouders legt de bestuurlijke
boete op bij beschikking.
2. De beschikking vermeldt in ieder geval:
a. de naam van de overtreder;
b. de te betalen geldsom;
c. de overtreding ter zake waarvan zij is gegeven, onder verwijzing naar
het desbetreffende wettelijke voorschrift.
3. Op verzoek van de overtreder die de beschikking wegens zijn
gebrekkige kennis van de Nederlandse taal onvoldoende begrijpt, draagt
het college van burgemeester en wethouders er zoveel mogelijk zorg voor
dat de inhoud van de beschikking aan die persoon wordt medegedeeld in
een voor hem begrijpelijke taal.
Artikel 83
1. Een bestuurlijke boete wordt betaald binnen zes weken na inwerkingtreding
van de beschikking waarbij deze is opgelegd.
2. De bestuurlijke boete wordt vermeerderd met de wettelijke rente, te
rekenen vanaf de dag waarop sedert de bekendmaking van de beschikking
zes weken zijn verstreken.
3. Indien niet is betaald binnen de in het eerste lid genoemde termijn,
wordt degene aan wie de bestuurlijke boete is opgelegd, schriftelijk
bevolen binnen twee weken alsnog het bedrag van de boete, verhoogd
met de kosten van de aanmaning, te betalen. De aanmaning bevat de
aanzegging dat de bestuurlijke boete, voor zover deze binnen de in de
aanmaning gestelde termijn niet wordt voldaan, wordt ingevorderd
overeenkomstig het vierde lid.
4. Bij gebreke van betaling binnen de in het derde lid genoemde
termijn, kan het college van burgemeester en wethouders de verschuldigde
bestuurlijke boete, verhoogd met de op de aanmaning en invordering
betrekking hebbende kosten, bij dwangbevel invorderen.
5. Het dwangbevel wordt op kosten van degene die de boete
verschuldigd is, bij deurwaardersexploot betekend en levert een executoriale
titel op in de zin van het Tweede Boek van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering.
6. Gedurende zes weken na de dag van betekening staat verzet tegen
het dwangbevel open door dagvaarding van de gemeente.
7. Het verzet schorst de tenuitvoerlegging niet, tenzij de president van
de rechtbank in kort geding desgevorderd anders beslist.
8. Het verzet kan niet worden gegrond op de stelling dat de
beschikking, bedoeld in artikel 82, niet is ontvangen of dat de bij die
beschikking opgelegde bestuurlijke boete ten onrechte of voor een te
hoge geldsom is vastgesteld.
9. De bevoegdheid tot invordering vervalt na verloop van twee jaar na
de dag waarop de overtreding is geconstateerd.
10. De beslissing om een bestuurlijke boete in te vorderen stuit de
termijn, bedoeld in het negende lid.
Artikel 84
Indien een bestuurlijke boete ten onrechte is opgelegd, wordt de
betaalde geldsom, vermeerderd met de wettelijke rente, binnen zes weken
nadat is vastgesteld dat de boete ten onrechte is vastgesteld, aan de
rechthebbende terugbetaald.
Artikel 85
1. Indien de ouder die op grond van artikel 20, eerste lid, of de houder,
dan wel degene die een ouder of zijn partner in het kader van tegenwoordige
arbeid een beloning verstrekt op grond van artikel 21, tweede
lid, gehouden is tot het verstrekken van inlichtingen of gegevens, deze
niet dan wel niet binnen de ingevolge de artikel 20, tweede lid, of artikel
21, derde lid, gestelde termijn verstrekt, vormt dit een verzuim ter zake
waarvan de inspecteur hem een bestuurlijke boete van ten hoogste
2500 kan opleggen.
2. Bij het opleggen van een bestuurlijke boete als bedoeld in het eerste
lid zijn de artikelen 67g, eerste tot en met derde lid, 67i, 67j, 67l, 67m, 67o
en 67p van de Algemene wet inzake rijksbelastingen van overeenkomstige
toepassing, met dien verstande dat voor «belastingplichtige» en «inhoudingsplichtige
» wordt gelezen «degene die gehouden is tot het
verstrekken van inlichtingen of gegevens».
3. Indien het aan opzet of grove schuld van de ouder, de houder, dan
wel degene die een ouder of zijn partner in het kader van tegenwoordige
arbeid een beloning verstrekt te wijten is dat de inlichtingen of gegevens,
bedoeld in artikel 20 of artikel 21, tweede of derde lid, niet, dan wel onjuist
of onvolledig zijn verstrekt, vormt dit een vergrijp ter zake waarvan de
inspecteur hem een bestuurlijke boete van ten hoogste 5000 kan
opleggen.
4. Bij het opleggen van een bestuurlijke boete als bedoeld in het derde
lid is Hoofdstuk VIIIA, afdeling 2, paragraaf 1, met uitzondering van de
artikelen 67g, vierde lid, en 67h, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat voor
«belastingplichtige» en «inhoudingsplichtige» wordt gelezen «degene die
gehouden is tot het verstrekken van inlichtingen of gegevens».
5. De bevoegdheid tot het opleggen van een bestuurlijke boete op
grond van het eerste lid vervalt vijf jaren na de dag waarop de in dat lid
bedoelde inlichtingen of gegevens verstrekt hadden moeten zijn.
6. De bevoegdheid tot het opleggen van een bestuurlijke boete op
grond van het derde lid vervalt vijf jaren na de dag waarop de in dat lid
bedoelde inlichtingen of gegevens verstrekt hadden moeten zijn onder-
scheidenlijk vijf jaren na de dag waarop de inlichtingen of gegevens
onjuist of onvolledig zijn verstrekt.
Artikel 86
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kan:
a. aan de ouder die een verplichting gesteld in artikel 33 niet nakomt,
een bestuurlijke boete opleggen met overeenkomstige toepassing van de
artikelen 46 en 47 van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten;
b. aan de houder die een verplichting gesteld in artikel 33, vierde lid,
niet nakomt een bestuurlijke boete opleggen met overeenkomstige
toepassing van de artikelen 72, eerste lid, onder b, en tweede tot en met
vierde lid, en de artikelen 73 tot en met 84.
Hoofdstuk 6. Experimenten
Artikel 87
1. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen voor een periode van
ten hoogste vier jaar ten behoeve van experimenten, die ten doel hebben
de totstandkoming van innovatieve kinderopvang mogelijk te maken,
vormen van kinderopvang worden aangewezen en kunnen regels worden
gesteld omtrent:
a. de kwaliteit van de aan te wijzen vormen van kinderopvang;
b. het toezicht op de naleving van de regels, bedoeld onder a;
c. de hoogte van de tegemoetkoming van het Rijk, van de gemeente en
van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen;
d. de duur van de aan te wijzen vormen van kinderopvang als
experiment.
Bij die regels kan worden afgeweken van artikel 1, eerste lid, onder c en
e, artikel 7, hoofdstuk 3, met uitzondering van artikel 48, alsmede van
hoofdstuk 4, paragrafen 1 en 2, hoofdstuk 5, paragraaf 2, en van de
artikelen 94, 95 en 96.
2. Indien toepassing wordt gegeven aan het eerste lid heeft een ouder
als bedoeld in de artikelen 6, 22, 29 of 35 aanspraak op een tegemoetkoming
in de door hem of zijn partner te betalen kosten van kinderopvang
jegens het Rijk, jegens de gemeente of jegens het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen, indien het betreft een experimentele vorm van
kinderopvang, welke is geregistreerd.
3. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen experimenten als
bedoeld in het eerste lid na afloop van de looptijd worden voortgezet tot
een structurele regeling is getroffen, doch niet langer dan met een
tijdsduur van ten hoogste twee jaar. Het eerste en tweede lid zijn van
overeenkomstige toepassing.
Artikel 88
1. Onze Minister zendt na overleg met Onze Minister van Financiėn en
Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport uiterlijk zes
maanden voor de beėindiging van een experiment, als bedoeld in artikel
87, een verslag over de doeltreffendheid en de effecten ervan alsmede
een standpunt inzake de voortzetting van de desbetreffende regeling,
anders dan als experiment, aan de beide kamers der Staten-Generaal.
2. Indien een experiment als bedoeld in artikel 87, eerder wordt
beėindigd dan de bij algemene maatregel van bestuur, bedoeld in het
eerste lid van dat artikel, daarvoor gestelde duur, zendt Onze Minister na
overleg met Onze Minister van Financiėn en Onze Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, in afwijking van het eerste lid, uiterlijk twee
maanden na de beėindiging van dat experiment een verslag over de
doeltreffendheid en de effecten ervan alsmede een standpunt inzake de
voortzetting van de desbetreffende regeling, anders dan als experiment,
aan de beide kamers der Staten-Generaal.
Artikel 89
Een voordracht voor een krachtens dit hoofdstuk vast te stellen
algemene maatregel van bestuur wordt niet eerder gedaan dan vier
weken nadat het ontwerp aan beide kamers der Staten-Generaal is
overgelegd.
Hoofdstuk 7. Overgangs- en slotbepalingen
Paragraaf 1. Overgangsbepalingen
Artikel 90
1. Het college van burgemeester en wethouders neemt in het register,
bedoeld in artikel 46, de kindercentra en gastouderbureaus op die op het
tijdstip van inwerkingtreding van deze wet blijkens een door de betrokken
gemeente verstrekte verklaring of vergunning voldoen aan de krachtens
de Welzijnswet 1994 gestelde eisen met betrekking tot de kwaliteit. Artikel
46 is van toepassing.
2. Een houder van een kindercentrum of gastouderbureau als bedoeld
in het eerste lid verstrekt desgevraagd aan het college de gegevens,
bedoeld in artikel 45, tweede lid. Hoofdstuk 5 is van overeenkomstige
toepassing.
3. Personen die op het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet
werkzaam zijn bij een kindercentrum of bij een gastouderbureau dan wel
gastouders die op dat tijdstip gastouderopvang bieden door tussenkomst
van een gastouderbureau, leggen aan de houder binnen twee maanden
na de inwerkingtreding een verklaring over als bedoeld in artikel 50,
tweede lid. Voor de toepassing van de eerste volzin wordt met een
verklaring als bedoeld in artikel 50, tweede lid, gelijkgesteld een verklaring
omtrent het gedrag, afgegeven volgens de Wet op de justitiėle documentatie
en op de verklaringen omtrent het gedrag.
Artikel 91
De verplichting van artikel 70 geldt voor het eerst over het kalenderjaar
volgend op het kalenderjaar waarop dat artikel in werking is getreden.
Artikel 92
De verplichting van artikel 59 geldt voor een houder die op het tijdstip
van inwerkingtreding van deze wet een kindercentrum of een gastouderbureau
exploiteert eerst zes maanden na dat tijdstip.
Artikel 93
1. Hoofdstuk 2 en artikel 86 zijn gedurende ten hoogste zes maanden na
het tijdstip van hun inwerkingtreding niet van toepassing op een ouder als
bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder h en i, die gebruik maakt van
kinderopvang die door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
ten behoeve van die ouder is bekostigd op grond een vóór het tijdstip van
inwerkingtreding van deze wet gesloten schriftelijke overeenkomst als
bedoeld in artikel 74, eerste lid, van de Werkloosheidswet respectievelijk
artikel 22a, eerste lid, van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten.
2. Op de financiering van kinderopvang, bedoeld in het eerste lid,
blijven de artikelen 74 van de Werkloosheidswet onderscheidenlijk 22a, 34
tot en met 37, 45 tot en met 47 en 53 van de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten, zoals deze artikelen luidden tot het tijdstip van
inwerkingtreding van deze wet, van toepassing.
Artikel 94
1. Indien de ouder en, indien hij een partner heeft, zijn partner
tegenwoordige arbeid verrichten als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder
a of b, heeft de ouder en, indien hij een partner heeft, zijn partner in
aanvulling op de in hoofdstuk 2, paragraaf 2, bedoelde tegemoetkoming
aanspraak op een extra tegemoetkoming van het Rijk gedurende vier jaar
na het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet.
2. De hoogte van de extra tegemoetkoming van het Rijk is bovendien
afhankelijk van:
a. de bijdragen in de kosten van kinderopvang die de ouder en zijn
partner per kind kunnen ontvangen in het kader van het verrichten van
tegenwoordige arbeid, met dien verstande dat die bijdragen slechts in
aanmerking worden genomen, voor zover het totaal ervan een derde deel
van de kosten van kinderopvang, bedoeld in artikel 7, eerste lid, niet te
boven gaat, of
b. de bijdrage in de kosten van kinderopvang die de ouder zonder
partner per kind kan ontvangen in het kader van het verrichten van
tegenwoordige arbeid, met dien verstande dat die bijdrage slechts in
aanmerking wordt genomen, voor zover het totaal ervan een zesde deel
van de kosten van kinderopvang, bedoeld in artikel 7, eerste lid, niet te
boven gaat.
3. Bij algemene maatregel van bestuur worden voor de in het eerste lid
genoemde periode van vier jaar regels gesteld over de duur en de hoogte
van de tegemoetkoming, bedoeld in het eerste lid, voor daarbij aan te
geven inkomensgroepen.
Artikel 95
1. De extra tegemoetkoming van het Rijk, bedoeld in artikel 94, wordt
gedurende vier jaar na het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet
verhoogd, voor zover de kinderopvang in de maand voorafgaand aan het
tijdstip van inwerkingtreding van deze wet:
a. is bekostigd door de gemeente op grond van de Regeling kinderopvang
en buitenschoolse opvang alleenstaande ouders, of
b. is bekostigd door de gemeente op grond van een verordening en
door een bijdrage van de ouder of zijn partner, gebaseerd op een door de
gemeente gehanteerde bijdragetabel.
2. Het eerste lid vindt vanaf het moment waarop binnen de in dat lid
genoemde periode van een andere soort kinderopvang gebruikt wordt
gemaakt dan in de maand voorafgaand aan het tijdstip van inwerkingtreding
van deze wet niet langer toepassing.
3. De verhoging, bedoeld in het eerste lid, bedraagt voor een ouder met
een partner tot ten hoogste 30%, en voor de ouder zonder partner tot ten
hoogste 15% van de kosten van kinderopvang, bedoeld in artikel 7, eerste
lid.
4. Artikel 94, derde lid, is van overeenkomstige toepassing.
Artikel 96
Bij toepassing van artikel 94 of 95 zijn de artikelen 7 tot en met 21 van
overeenkomstige toepassing.
Artikel 97
Ten aanzien van voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet
door het Rijk en gemeenten op grond van de Welzijnswet 1994 verleende
subsidies en uitkeringen aan kinderopvang, voorzover dat kinderopvang
betreft waarop deze wet van toepassing is, blijft het bepaalde bij of
krachtens de Welzijnswet 1994, zoals dat laatstelijk voor bedoeld tijdstip
luidde, van toepassing op de financiėle verantwoording, vaststelling en
uitbetaling van die subsidies en uitkeringen.
Paragraaf 2. Wijziging van andere wet- en regelgeving
Artikel 98
De Regeling kinderopvang en buitenschoolse opvang alleenstaande
ouders wordt ingetrokken.
Artikel 99
De Welzijnswet 1994 wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 4, eerste en derde lid, wordt de punt aan het slot vervangen
door: , met uitzondering van de kinderopvang, waarop de Wet kinderopvang
van toepassing is.
B
In artikel 20, eerste lid, wordt na de zinsnede «aangewezen vormen van
kinderopvang» toegevoegd: , anders dan de kinderopvang, waarop de
Wet kinderopvang van toepassing is,.
Artikel 100
In de Wet medezeggenschap cliėnten zorginstellingen vervalt in artikel
1, onder b, onder 3°, de zinsnede «buitenschoolse kinderopvang,»
alsmede het woord «, kinderdagverblijven».
Artikel 101
De Wet klachtrecht cliėnten zorgsector wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 1, onder b, 1°, onder b, vervallen de woorden «de kinderopvang,
».
B
Aan artikel 1, onder b wordt een onderdeel 3° toegevoegd, luidende:
3°. een kindercentrum als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder d, en
een gastouderbureau als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder e, van de
Wet kinderopvang.
C
Aan artikel 2, zevende lid, wordt na de tweede volzin een volzin
toegevoegd, luidende: In het geval van een zorgaanbieder van een
instelling als bedoeld in artikel 1, onder b, onder 3°, zendt hij het verslag,
in afwijking van de tweede volzin, aan de toezichthouder, genoemd in
artikel 61 van de Wet kinderopvang.
D
Indien het bij koninklijke boodschap van 23 juli 2002 ingediende
voorstel van wet, houdende wijziging van de Kwaliteitswet
zorginstellingen en de Wet klachtrecht cliėnten zorgsector (kamerstukken
II 2001/02, 28 489) tot wet wordt verheven en in werking is getreden op het
moment dat paragraaf 2 van hoofdstuk 7 van deze wet in werking treedt,
worden in de Wet klachtrecht cliėnten zorgsector in plaats van de
wijziging, genoemd in onderdeel C, de volgende wijzigingen aangebracht:
1. In artikel 2, negende lid, wordt na de bestaande volzin een tweede
volzin toegevoegd, luidende: In het geval van een zorgaanbieder van een
instelling als bedoeld in artikel 1, onder b, onder 3°, zendt hij het verslag,
in afwijking van de eerste volzin, aan de toezichthouder, genoemd in
artikel 61 van de Wet kinderopvang.
2. Na artikel 3b wordt een artikel toegevoegd, luidende:
ARTIKEL 3C
1. De artikelen 3, 3a en 3b zijn niet van toepassing ten aanzien van een
instelling als bedoeld in artikel 1, onder b, onder 3°.
2. Met het toezicht op de naleving van deze wet ten aanzien van een
instelling als bedoeld in artikel 1, onder b, onder 3°, zijn belast de
ingevolge artikel 61 van de Wet kinderopvang door het college van
burgemeester en wethouders bij besluit aangewezen ambtenaren. Het
bepaalde bij of krachtens de hoofdstukken 4 en 5 van de Wet kinderopvang
is van overeenkomstige toepassing.
E
Na artikel 4, tweede lid, wordt een lid toegevoegd, luidende:
3. In afwijking van het tweede lid worden klachten ten aanzien van een
instelling als bedoeld in artikel 1, onder b, onder 3°, die naar het oordeel
van de klachtencommissie ernstig van aard zijn, door haar gemeld aan de
ingevolge artikel 61 van de Wet kinderopvang met het toezicht op deze
wet belaste ambtenaren.
Artikel 102
De Werkloosheidswet wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 74 vervalt.
B
In artikel 78a, derde lid, vervalt de zinsnede «alsmede op de financiering
van, en de tegemoetkoming in de kosten van, kinderopvang, bedoeld in
artikel 74, en de daaraan verbonden uitvoeringskosten».
C
Artikel 93, onder j, komt te luiden:
j. de tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang, bedoeld in artikel
29, eerste lid, van de Wet kinderopvang ten behoeve van de ouder die een
persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder h, van die wet, met
uitzondering van hetgeen op grond van artikel 97f ten laste komt van het
Uitvoeringsfonds voor de overheid.
D
In artikel 97b, eerste lid, wordt de puntkomma aan het slot van
onderdeel d vervangen door een punt en vervalt onderdeel e.
E
Artikel 97f, onder n, komt te luiden:
n. de tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang, bedoeld in
artikel 29, eerste lid, van de Wet kinderopvang ten behoeve van de ouder
die een persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder h, van die wet.
Artikel 103
De Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten wordt als volgt
gewijzigd:
A
Na artikel 22 vervalt § 1a. Kinderopvang met het daarin opgenomen
artikel 22a.
B
In artikel 33, eerste lid, vervalt de zinsnede «met uitzondering van de
financiering van, of tegemoetkoming in de kosten van, kinderopvang als
bedoeld in artikel 22a,».
C
In artikel 34, eerste lid, vervalt de zinsnede «van financiering van, of
tegemoetkoming in de kosten van, kinderopvang als bedoeld in artikel
22a,», en vervalt na «indien de voorzieningen» de zinsnede «de financiering
van, of tegemoetkoming in de kosten van, kinderopvang,».
D
In artikel 35, eerste lid, vervalt de zinsnede «de financiering van, of de
tegemoetkoming in de kosten van, kinderopvang, bedoeld in artikel 22a,».
E
In artikel 36, eerste lid, onder a, vervalt de zinsnede «en de financiering
van, of tegemoetkoming in de kosten van, kinderopvang, bedoeld in
artikel 22a».
F
In artikel 37, onder a, vervalt de zinsnede «en de financiering van, of
tegemoetkoming in de kosten van, kinderopvang, bedoeld in artikel 22a».
G
In artikel 43, eerste lid, onder b, wordt de zinsnede «en financiering van,
of tegemoetkoming in de kosten van, kinderopvang, bedoeld in artikel
22a» vervangen door: en tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang
als bedoeld in artikel 29, eerste lid, van de Wet kinderopvang ten behoeve
van de ouder die een persoon is als bedoeld in artikel 6, eerste lid, onder i,
van die wet.
H
In artikel 53 wordt «op grond van artikel 22, 22a en 31» vervangen door:
op grond van de artikelen 22 en 31.
Artikel 104
Artikel 6, eerste lid, onder o, van de Coördinatiewet Sociale Verzekering
komt te luiden:
o. de tegemoetkomingen die op grond van de artikelen 6, eerste lid, 22,
eerste lid, of 29, eerste lid, van de Wet kinderopvang worden verstrekt in
de kosten van kinderopvang;.
Artikel 105
In de Kaderwet SZW-subsidies wordt in artikel 2, onder vervanging van
de punt aan het slot van onderdeel f door een puntkomma, een onderdeel
toegevoegd, luidende:
g. kinderopvangbeleid.
Artikel 106
In artikel 37, onder b, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk
en inkomen wordt een nieuw onderdeel toegevoegd, luidende:
4°. het toezicht op de rechtmatigheid en doeltreffendheid van de
uitvoering van de taken, opgedragen aan het college van burgemeester en
wethouders bij of krachtens hoofdstuk 3 en hoofdstuk 6 van de Wet
kinderopvang;.
Artikel 107
In artikel 1, onder 2°, van de Wet op de economische delicten wordt in
de alfabetische rangschikking ingevoegd: de Wet kinderopvang, de
artikelen 45 en 66;.
Artikel 108
1. Indien het bij koninklijke boodschap van 18 december 2001
ingediende voorstel van wet, houdende regeling van de aanspraak op, de
toegang tot en de bekostiging van jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg;
kamerstukken II 2001/02, 28 168) tot wet wordt verheven en in werking is
getreden, wordt in artikel 1, eerste lid, onder i, onder 2°, «Wet op de
jeugdhulpverlening» vervangen door: Wet op de jeugdzorg.
2. Indien het bij koninklijke boodschap van 18 december 2001
ingediende voorstel van wet, houdende regeling van de aanspraak op, de
toegang tot en de bekostiging van jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg;
kamerstukken II 2001/02, 28 168) tot wet wordt verheven en in werking is
getreden, wordt in artikel 1, tweede lid, onder c, «Wet op de jeugdhulpverlening
» vervangen door: Wet op de jeugdzorg.
Artikel 109
Aan de bijlage, bedoeld in artikel 20, van de Wet bestuursrechtspraak
bedrijfsorganisatie, wordt onder vervanging van de punt aan het slot van
onderdeel 15 door een puntkomma, een nieuw onderdeel 16 toegevoegd,
luidende:
16. Artikel 72, eerste lid, van de Wet kinderopvang.
Artikel 110
De Wet inkomstenbelasting 2001 wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 1.7a, eerste lid, wordt «de artikelen 3.141, 8.11, 8.14 en 8.16»
vervangen door: de artikelen 8.11, 8.14 en 8.16.
B
De laatste volzin van artikel 2.5, derde lid, komt te luiden: De vorige
volzin is niet van toepassing met betrekking tot negatieve bedragen uit
kalenderjaren van binnenlandse belastingplicht en de persoonsgebonden
aftrek als bedoeld in hoofdstuk 6.
C
In artikel 2.17, vijfde lid, vervalt onderdeel b, onder verlettering van de
onderdelen c en d tot respectievelijk b en c.
D
Artikel 3.1, tweede lid, wordt als volgt gewijzigd:
a. Onderdeel i vervalt, onder verlettering van onderdeel j tot onderdeel
i.
b. Aan het slot van onderdeel h wordt de puntkomma vervangen door:
en.
E
Artikel 3.104 wordt als volgt gewijzigd:
a. Na onderdeel f wordt, onder verlettering van de onderdelen g tot en
met i tot respectievelijk h tot en met j, een onderdeel ingevoegd, luidende:
g. tegemoetkomingen op grond van de Wet kinderopvang;.
b. In het tot onderdeel j verletterde onderdeel i wordt «onderdelen a tot
en met h» vervangen door: onderdelen a tot en met i.
F
Afdeling 3.10, met de artikelen 3.140 tot en met 3.143, vervalt.
G
In artikel 3 147 wordt de zinsnede «Aftrekbare kosten, uitgaven voor
inkomensvoorzieningen en uitgaven voor kinderopvang» vervangen door:
Aftrekbare kosten en uitgaven voor inkomensvoorzieningen.
H
In artikel 5.6, eerste lid, tweede volzin, vervalt de zinsnede «de uitgaven
voor kinderopvang en».
I
In artikel 6.28, tweede lid, wordt de zinsnede «als bedoeld in artikel
3.104, onderdelen d, e en g, onder 3°» vervangen door: als bedoeld in
artikel 3.104, onderdelen d, e en h, onder 3°.
J
In artikel 7.2, tweede lid, vervalt, onder vervanging van «en» aan het
slot van onderdeel h door een punt, onderdeel i.
K
In artikel 9.3, eerste lid, vervalt onderdeel d, onder verlettering van de
onderdelen e en f tot respectievelijk d en e.
L
In artikel 10.1 wordt «3.129, 3.141, 3.143» vervangen door: 3.129.
Artikel 111
De Wet op de loonbelasting 1964 wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 16, eerste lid, onderdeel d, komt te luiden:
d. kinderopvang: kinderopvang waarvoor aanspraak op een tegemoetkoming
kan ontstaan op de voet van artikel 5, eerste lid, van de Wet
kinderopvang.
B
Artikel 16c komt te luiden:
Artikel 16c
1. Vergoedingen ter zake van kosten van kinderopvang gelden als vrije
vergoeding voorzover die vergoedingen niet meer bedragen dan een
zesde deel van de aan de werknemer of zijn partner in rekening gebrachte
kosten.
2. Ten aanzien van de werknemer die geen partner heeft, of een partner
heeft die geen vergoeding ter zake van kosten van kinderopvang van een
inhoudingsplichtige ontvangt, wordt het in het eerste lid bedoelde deel
van de aan de werknemer of zijn partner in rekening gebrachte kosten,
verhoogd tot een derde deel.
3. Ten aanzien van de werknemer met een partner die een vergoeding
ter zake van kosten van kinderopvang van een inhoudingsplichtige
ontvangt welke minder bedraagt dan een zesde deel van de aan de
werknemer of zijn partner in rekening gebrachte kosten, wordt het in het
eerste lid bedoelde deel verhoogd tot een derde deel en verminderd met
de vergoeding van de partner.
4. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder partner verstaan
hetgeen daaronder in artikel 2 van de Wet kinderopvang wordt verstaan.
5. Voor de toepassing van dit artikel wordt met een vergoeding ter zake
van kosten van kinderopvang van een inhoudingsplichtige gelijkgesteld:
a. een tegemoetkoming van een gemeente op grond van artikel 24 van
de Wet kinderopvang;
b. een tegemoetkoming van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
op grond van artikel 30 van de Wet kinderopvang.
6. Bij ministeriėle regeling worden nadere regels gesteld voor de
toepassing van dit artikel.
Artikel 112
De Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de
volksverzekeringen wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 1, eerste lid, vervalt onderdeel e.
B
Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:
a. In het eerste lid vervalt onderdeel e.
b. In het tweede lid wordt «De afdrachtvermindering lage lonen, de
afdrachtvermindering kinderopvang» vervangen door: De afdrachtvermindering
lage lonen.
C
In artikel 5 vervalt het derde lid.
D
Hoofdstuk VI, met de artikelen 16 en 16a, vervalt.
Paragraaf 3. Slotbepalingen
Artikel 113
1. Onze Minister van Financiėn, het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen,
het college en burgemeester en wethouders en de
gemeenteraad verstrekken aan Onze Minister de inlichtingen die hij voor
de statistiek, de informatievoorziening en de beleidsvorming met
betrekking tot deze wet nodig heeft.
2. Onze Minister stelt regels omtrent de aard van de inlichtingen,
bedoeld in het eerste lid, en de wijze waarop deze worden verstrekt.
3. De inlichtingen, bedoeld in het eerste lid, worden kosteloos verstrekt.
Artikel 114
De voordracht voor een krachtens artikel 7, derde, vierde, zesde en
zevende lid, 18, 94, derde lid, 95, vierde lid en 96, vast te stellen algemene
maatregel van bestuur wordt niet eerder gedaan dan vier weken nadat het
ontwerp aan beide kamers der Staten-Generaal is overgelegd.
Artikel 115
1. Onze Minister brengt na overleg met Onze Minister van Financiėn en
Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport gedurende drie jaar
na de inwerkingtreding van deze wet jaarlijks aan de Staten-Generaal een
verslag uit over de werking ervan.
2. Onze Minister brengt na overleg met Onze Minister van Financiėn en
Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport drie jaar na de
inwerkingtreding van deze wet, en vervolgens telkens na drie jaar, aan de
Staten-Generaal een verslag uit over de doeltreffendheid en de effecten
van deze wet in de praktijk.
Artikel 116
1. Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen
tijdstip, dat voor de verschillende paragrafen, artikelen of onderdelen
daarvan verschillend kan worden gesteld. In afwijking van de eerste volzin
treedt artikel 7, tweede en derde lid, in werking met ingang van 1 januari
2009.
2. De artikelen 1, onder b, 3°, 2, zevende lid, derde volzin, 2, negende
lid, tweede volzin, 3c en 4, derde lid, van de Wet klachtrecht cliėnten
zorgsector vervallen op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip.
Artikel 117
Deze wet wordt aangehaald als: Wet kinderopvang.
Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en
dat alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks
aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
Gegeven te Tavarnelle, 9 juli 2004
Beatrix
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
A. J. de Geus
De Staatssecretaris van Financiėn,
J. G. Wijn
De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
C. I. J. M. Ross-van Dorp
Uitgegeven de eenentwintigste september 2004
De Minister van Justitie,
J. P. H. Donner
s-Gravenhage 2004 Staatsblad 2004 455 37
 |
Wet kinderopvang |
|
|
Regeling Wet kinderopvang |